இரண்டு முகங்கள் கொண்ட கொலையாளி- ஜாக் ரெஜண்ட் மொழிபெயர்ப்பு க்ரைம் நாவல்

இனிய அன்பின் வாசக, வாசகியருக்கு வணக்கங்கள்.. 

எங்கோ உலகின் மூலையில்  எழுதப்பட்டு அச்சிடப்பட்டு விற்பனையில் சாதனை படைத்திருந்தாலும் ஒரு கதை நமது தாய் மொழியில் வாசித்தல் என்பதில் கிடைக்கும் சுகமானது அலாதியானதுதான் என்பதனை இந்த நாவலின் ஆரம்ப அத்தியாயத்திலேயே தாங்கள் உணர்வீர்கள் என்று எண்ணுகிறேன்.. ஜாக் ரெஜன்ட் என்கிற நாவல் ஆசிரியரின் க்ரைம் த்ரில்லர் உங்களுக்காக என்னுடைய மொழிபெயர்ப்பில் இதோ.. ஏதேனும் பிழை கண்டால் சுட்டிக் காண்பியுங்கள்.. திருத்திக் கொள்வேன்.. ஜானி...

தலைப்பு

இரண்டு முகங்கள் கொண்ட கொலையாளி
(காவல்துறை நாவல் - ஜாக் ரெஜண்ட் எழுதியது)

---

அத்தியாயம் 1: புகலிடம்

வெஸ்ட்மவுண்டில் உள்ள பெரிய பாதையில் ஜீனைன் ஜாயல் டிராமைப் பிடித்தபோது பெருமூச்சு விட்டாள்.

அவளால் ஏன் தன் சகோதரியின் காரில், குடும்ப ஓட்டுநருக்கு பின்னால் அமர்ந்து பயணம் செய்ய முடியவில்லை?
ஆனால் அது முடியாது.
தான் எங்கே போகிறோம் என்பதைத் தன் சகோதரி எம்மா அறிய ஜீனைன் விரும்பவில்லை.

துருவித் துருவி விசாரிக்கும் எம்மா, ஓட்டுநரைக் கேள்வி கேட்டு உண்மையை வரவழைத்திருப்பாள்.
அப்போது, அது ஒரு பயங்கரமான காட்சியாக மாறியிருக்கும்.
மேலும் ஜீனைனின் நோக்கமும் வீணாகியிருக்கும்.

அதனால்தான் அந்த இளம்பெண் இப்போது ஒரு சிறிய கிரீம் நிற டிராமில் சங்கடமாக அமர்ந்திருந்தாள். அவள் தன் மடியில் ஃபிரிபான் என்ற சிறிய மஞ்சு நாயைச் சுமந்திருந்தாள். அது அவள் கைகளை அன்போடு நக்கியது.

ஜீனைன் அழகாக இருந்தாள். அவளுடைய நீண்ட மற்றும் அடர்த்தியான கண் இமைகளால் சூழப்பட்ட, நிலையான மற்றும் ஆழமான கண்கள் அவளுக்கு ஒரு மர்மமான அழகைத் தந்தன...

மகிழ்ச்சியான மற்றும் விசித்திரமான அழகு அது. கஞ்சா புகைப்பவர் தன் பைத்தியக்காரத்தனமான கனவுகளில் காணும் அழகுகளில் ஒன்று அது.

பயணம் மிகவும் நீளமாக இருந்தது.
ஒன்டாரியோ மற்றும் ஃப்ரண்டெனாக் வீதிகளின் முனையில் அவள் இரண்டாவது முறையாக டிராமை மாற்றினாள்.
அவள் அதிக நேரம் காத்திருக்கவில்லை.
ஹோச்செலகா சுற்றின் டிராம் வண்டி ஒன்று அவள் அருகில் வந்து நின்றது. அவள் அதில் ஏறினாள்.
"ஐயா, நீங்கள் என்னை செயின்ட்-ஜீன் டி டியூ மருத்துவமனையில் இறக்கிவிட முடியுமா?" என்று அவள் ஓட்டுநரிடம் கேட்டாள்.
"நிச்சயமாக, பெண்ணே. நாம் அங்கு செல்லும்போது நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்."

கனடாவின் மிகப்பெரிய மனநலக் காப்பகத்தின் பிரம்மாண்டமான கட்டிடங்களைத் தொலைவில் கண்டபோது, ஜீனைன் நடுங்கினாள்.
மனநலம் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் இந்த சிறிய நகரம், விவரிக்க முடியாத எவ்வளவு துன்பங்களைத் தன்னுள் அடக்கியிருந்தது!

அவளுடைய மனசாட்சி அவளுக்குள் ஒரு குற்ற உணர்வை ஏற்படுத்தி வருத்தியது. அவள் ஏன் அங்கு சென்றாள்?
அவள் சகோதரி ஒன்றும் பைத்தியம் இல்லை.
ஆம், ஆனால் அவளுக்குப் பைத்தியமாக இருந்தால் அவளுக்குச் சிகிச்சை அளிக்க வேண்டும்.

ஓட்டுநர் தன் தலையைத் திருப்பி அவளிடம் கூறினார்:
"அடுத்த நிறுத்தத்தில் இறங்குங்கள், பெண்ணே."
"நன்றி."

ஜீனைன் இதற்கு முன்பு ஒருபோதும் லாங் பாயிண்டிற்குச் சென்றதில்லை.
மிகவும் சுத்தமாகப் பராமரிக்கப்பட்ட ஒரு பாதையில் நடந்து வந்த ஒரு கன்னியாஸ்திரியை அவள் கவனித்தாள்:
"சகோதரி, டாக்டர் யூஜின் காமிராண்டைப் பார்க்க எந்த வழியாக உள்ளே செல்ல வேண்டும் என்று சொல்ல முடியுமா?"

அந்தக் கன்னியாஸ்திரி ஜீனைனின் கண்களை உற்றுப் பார்த்தார்:
"இந்தச் சிறிய பக்கவாட்டு கதவு வழியாக," என்று அவர் கடைசியாகக் கூறினார்.
சட்டை அணிந்த ஒரு மனிதன் அவளுக்குக் கதவைத் திறந்தான்.
"டாக்டர் காமிராண்ட்," என்று அவள் கூறினாள்.
"யார் தரப்பிலிருந்து வந்திருக்கிறீர்கள்?"
"ஜீனைன் ஜாயல்."
"வெஸ்ட்மவுண்டில் இருந்து," என்று அவள் தன் மதிப்பை உயர்த்திக் கொள்வதற்காகச் சேர்த்துக் கூறினாள்.

அந்த மனிதன் சிரித்தான்:
"வெஸ்ட்மவுண்ட், மில்லியனர்கள் வாழும் இடம். எனக்கு ஐந்து பியாஸ்திரெஸ் (பணம்) கொடுங்கள் பெண்ணே, நான் உங்களை உடனே டாக்டரிடம் அழைத்துச் செல்கிறேன்."

ஜீனைன் நடுங்கினாள்.
நான் ஒரு பைத்தியக்காரனின் முன்னால் நிற்கிறேன் என்று அவள் நினைத்தாள்.
அவள் தன் பையைத் திறந்து, அவன் கேட்ட பணத்தைக் கொடுத்தாள்.
அந்தப் பைத்தியக்காரன் அதை ஆசையோடு முத்தமிட்டான்.
"இது மிக விரைவாக முடிந்துவிடும் பெண்ணே, நான் உங்களுக்கு உறுதியளிக்கிறேன்," என்றான் அவன்.

அது அதிக நேரம் எடுக்கவில்லை.
பிரபல டாக்டர் காமிராண்ட் பல ஆண்டுகளாக ஒரு மனநல மருத்துவராக இருந்தார்.
பைத்தியக்காரர்களுடன் அவருக்கு இருந்த தொடர்ச்சியான தொடர்பு, அவருடைய முகத் தோற்றத்திலும் ஒரு விசித்திரமான மற்றும் மிரண்ட பார்வையை ஏற்படுத்தியிருந்தது.

அவர் பெருமூச்சு விட்டு மேலும் கூறினார்:
"நான் இனி வெளியில் உலகிற்குச் செல்வதில்லை; எனக்கு மிகவும் வயதாகிவிட்டது. ஆனால் என்னிடம் இருந்து உங்களுக்கு என்ன வேண்டும்?"
"நான் ஆலோசனை பெற வந்துள்ளேன்."

முன்னர் கன்னியாஸ்திரி பார்த்தது போலவே, மருத்துவரும் ஜீனைனின் கண்களை உற்றுப் பார்த்தார்.
"உங்களுக்கு உடம்பு சரியில்லையா? ஏதேனும் அறிகுறிகள் தெரிகிறதா?" என்று அவர் கேட்டார்.

அந்த இளம்பெண் திடுக்கிட்டாள்.
பின்னர் ஒரு பயங்கரமான பயம் அவளைத் தொற்றிக் கொண்டது.
அவர் அவளையும் பைத்தியம் என்று நினைத்து அடைத்து வைத்துவிடுவாரோ?
ஃபிரிபான் (நாய்) குரைத்தது.
"இல்லை, நான் எனக்காக வரவில்லை," என்று அவள் கூறினாள்.
"அப்படியானால் யாருக்காக?"
"என் சகோதரி எம்மாவை உங்களுக்குத் தெரியுமா?"
"ஆம், தெரியுமே."
"இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அவளுக்கு நடந்த பயங்கரமான விபத்தைப் பற்றி நீங்கள் அறிந்திருக்க வேண்டுமே?"
"இல்லை, என்ன நடந்தது என்று சொல்லுங்கள்."

"ஒரு மாலை நேரத்தில், எம்மா தன் காதலன் இரேனே பேமென்ட், எங்கள் சகோதரன் ஹென்றி மற்றும் அவனது காதலியான நடனக் கலைஞர் அலின் மரண்டா ஆகியோருடன் காரில் புறப்பட்டாள்."
ஜீனைன் பெருமூச்சு விட்டாள்:
"அப்போது பனிமூட்டம் மிகக் கடுமையாக இருந்தது. எம்மாதான் காரை ஓட்டினாள்.
அது ஒரு சாதாரண ஆனால் கொடூரமான விபத்தாக முடிந்தது. நடனக் கலைஞர் அலின் மரண்டா, உடைந்த கண்ணாடித் துண்டுகள் குத்தி உயிரிழந்தாள். எம்மாவின் முதுகெலும்பு கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டதால், அவள் முடங்கிப் போனாள்."

டாக்டர் காமிராண்ட் கேள்வி கேட்டார்:
"மற்றவர்களுக்கு என்ன ஆனது?"
"என் சகோதரன் மற்றும் எம்மாவின் காதலன் பேமென்ட் ஆகியோருக்கு ஒரு சிறிய கீறல் கூட ஏற்படவில்லை. அம்மா எப்போதும் மற்ற குழந்தைகளை விட எம்மாவைத்தான் அதிகமாக நேசித்தார். இந்த விபத்து அம்மாவுக்குப் பெரிய அதிர்ச்சியாக இருந்தது. இதனால் அவர் சில வாரங்களிலேயே இறந்து போனார். தனது சொத்துக்கள் அனைத்தையும் தனக்குப் பிடித்த எம்மாவுக்கே எழுதி வைத்தார்."

மருத்துவர் குறிப்பிட்டார்:
"ஆம், எனக்குத் தெரியும். சொத்துக்கள் உங்கள் அம்மாவுக்குச் சொந்தமானவை, உங்கள் அப்பாவுக்கு அல்ல. ஆனால் நீங்கள் ஏன் என்னைச் பார்க்க வந்தீர்கள் என்று இது இன்னும் எனக்குச் சொல்லவில்லை."

"அதற்குத்தான் வருகிறேன் டாக்டரே. எம்மா எப்போதும் சுறுசுறுப்பாக இருப்பவள். அவளுடைய முடக்கம் அவளை முதலில் எரிச்சலடையச் செய்தது, பின்னர் எங்கள் மீது ஆதிக்கம் செலுத்த வைத்தது. அம்மாவின் சொத்து அவளுக்குக் கிடைத்த பிறகு, அவளது ஆதிக்கம் எங்களை வழுக்கட்டாயமாகத் துன்புறுத்தும் வெறியாக மாறியது. நாங்கள் அவளைக் கொலை செய்ய முயல்வதாக அவள் எங்களைக் குற்றம் சாட்டாத நாட்களே இல்லை."

"எனக்கு இப்போது புரியத் தொடங்குகிறது. ஆனால் உங்கள் வீட்டில் யார் யார் வாழ்கிறார்கள் என்று எனக்கு விளக்குங்கள்."
"முதலில் என் தந்தை உள்ளார்..."
"இம்மானுவேல், அவரை எனக்கு நன்றாகத் தெரியும். அவர் எப்படி இருக்கிறார்?"

---

"அம்மா இறந்ததிலிருந்து அவருக்கும் மனநிலை சரியாக இல்லை."
"ஆ!"
"என் சகோதரன் ஹென்றியும் எங்களுடன்தான் வீட்டில் இருக்கிறான்."
"அவன் எத்தகை குணமுடைய இளைஞன்?"

ஜீனைன் பெருமூச்சு விட்டாள்:
"என் சகோதரனைப் பற்றித் தவறாகப் பேச எனக்குப் பிடிக்கவில்லை..."
"ஒரு மனநல மருத்துவரிடம் எல்லாவற்றையும் உண்மையாகச் சொல்ல வேண்டும். அப்போதுதான் சரியான முடிவை எடுக்க முடியும்" என்று மருத்துவர் கூறினார்.
"என் சகோதரன் பொறுப்பற்றவன், ஜாலியாக வாழ நினைப்பவன்."
"அப்படியானால் இறந்த அந்த நடனக் கலைஞர் அலின் மரண்டா, அவனது காதலி மட்டுமல்ல, அவனது கள்ளக்காதலியா?"
"அப்படித்தான் நினைக்கிறேன்."

மருத்துவர் சுருக்கமாகக் கூறினார்:
"அப்படியானால் உங்கள் வீட்டில் எம்மா, உங்கள் தந்தை, உங்கள் சகோதரன் மற்றும் நீங்கள் மட்டும்தானா?"
"இல்லை, இன்னொருவரும் இருக்கிறார்."
"அவர் யார்?"
"இரேனே பேமென்ட்."
"அவன் காதலனா? அப்படியானால் எம்மாவும் அவனும் திருமணம் செய்து கொண்டார்களா?"

"இல்லை டாக்டரே. இரேனே எம்மாவை மிகவும் நேசிக்கிறான். அவளுடைய மன வேதனையைக் குறைக்கவே தன் வாழ்க்கையை அர்ப்பணித்துள்ளான். அவன் ஒரு சிறந்த மனிதன். எம்மாவும் அவன் மீது மட்டும்தான் கொஞ்சம் மதிப்பு வைத்துள்ளாள்."

டாக்டர் காமிராண்ட் நீண்ட நேரம் யோசித்தார்:
"சுருக்கமாகச் சொன்னால், உங்கள் சகோதரிக்குக் கடுமையான மனநலப் பாதிப்பு (துன்புறுத்தல் வெறி) இருப்பதாக நீங்கள் நம்புகிறீர்கள்."

"ஆம், அவளுக்குக் கொலை பயம் பிடித்துள்ளது. வாரத்திற்கு இரண்டு அல்லது மூன்று முறை எங்கள் வழக்கறிஞரை வரவழைத்துத் தன் உயிலை மாற்றுகிறாள். நேற்றுக் கூட, அவள் எங்களைச் சொத்திலிருந்து நீக்கிவிடுவதாகக் கூறினாள். அப்படிச் செய்தால், அவளைக் கொலை செய்வதில் எங்களுக்கு எந்த லாபமும் இருக்காது என்று அவள் நினைக்கிறாள்."

அங்கு ஒரு அமைதி நிலவியது.
ஜீனைன் அந்த அமைதியைக் கலைத்தாள்:
"அவளை இங்கு அடைத்து வைக்க நான் விரும்பவில்லை டாக்டரே. அது மிகவும் கொடூரமாக இருக்கும்."
"அப்படியானால் உங்களுக்கு என்னதான் வேண்டும்?"
"நீங்கள் ஏதோ தற்செயலாக வருவது போல எங்கள் வீட்டிற்கு வந்து, பாவப்பட்ட எம்மாவைப் பரிசோதிக்க முடியுமா?"

சிறிது தயக்கத்திற்குப் பிறகு காமிராண்ட் பதிலளித்தார்:
"ஆம், என்னால் அதைச் செய்ய முடியும்."
ஜீனைன் கவலையுடன் கேட்டாள்:
"இன்றைக்கா?"
"இல்லை, நாளை."
"அப்படியானால் நாளை மதியம் நான் உங்களுக்காகக் காத்திருக்கட்டுமா?"
"சரி."

ஜீனைன் பயம் கலந்த குரலில் கேட்டாள்:
"டாக்டரே, அவளை இங்கு அடைக்க மாட்டேன் என்று எனக்கு வாக்குக் கொடுப்பீர்களா?"
"ஆம், ஆம், என் செல்லக் குழந்தையே, நான் உனக்கு வாக்குக் கொடுக்கிறேன்."

முதல் அத்தியாயம் முற்றும்.. 

வாக்குக் கொடுத்தபடி மருத்துவர் நடந்து கொள்வாரா? அடுத்த அத்தியாயத்தில் காணலாம்.. 

அதுவரை உங்களிடம் இருந்து விடைபெறுவது உங்கள் இனிய நண்பன் ஜானி சின்னப்பன்..