Posts

Showing posts from January, 2016

பரிசுத்த ஆவியானவர் சாம்சனைப் பலப்படுத்துகிறார்..jw.org Comics

Image
வணக்கங்கள் தோழமை உள்ளங்களே. இறை தேடல் என்பதே மனித உயிர்கள் அனைத்துக்கும் நிறைவான ஒரு விஷயம். அந்த இறை தேடல் என்கிற சங்கதியில் எத்தனை எத்தனையோ மனிதர்கள், மகான்கள், வீரர்கள். இறைவனது அன்பினால் வளர்த்தெடுக்கப்பட்டு இங்கே மிகுந்த பலம் வாய்ந்தவராக இருந்த சாம்சன் அவருக்கு நேரிட்ட கொடுந்துன்பத்தினையும் எப்படிக் கடந்து தனது அழிவுக்குக் காரணமானவர்களை அழித்தொழித்து அங்கே நீதியை நிலைநாட்டுகிறார் என்பது குறித்து பரிசுத்த வேதாகமத்தில் நீதிபதிகளின் புஸ்தகத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அவரது வாழ்க்கை வரலாற்றின் ஒரு சிறு துளி இந்த சித்திரக்கதையில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. இது உங்கள் இல்ல சிறார்களுக்குக் கிடைக்கப் பெற்றால் மிகவும் மகிழ்வேன். சரி, தொடருங்கள் மாமனிதர் சாம்சனின் வாழ்வை சிறிது...


என்றும் அதே அன்புடன் உங்கள் இனிய நண்பன் ஜானி.

அபாய இருள்_பொங்கல் திருவிழா நல்வாழ்த்துகள்!

Image
வணக்கங்கள் தமிழ் கூறும் நல்லுலகோரே!
அனைவரையும் அரவணைக்கும் ஆதவனின் திருநாளில், இன்பப் பெருநாளில் பொங்கலிட்டுக் குலவையிட்டு, வெல்லப் பாகின் இன்பம் வெள்ளமெனப் பாய்ந்தோட, கரும்பின் தீஞ்சுவைத் தேனை ருசித்துக் கொண்டிருக்கும் உங்கள் அனைவருக்கும் என் இனிய பொங்கல் நல்வாழ்த்துகள்.
இம்முறை எங்கள் சார்பில் சித்திரக் கதையாக அபாய இருளை அன்பளித்து உங்கள் சித்திர மனதில் சிறிதேனும் ஒட்டிக் கொள்ளும் ஆசையில் இருக்கிறோம். இதோ உங்களது பொங்கல் பரிசு:


அபாய இருள்: கதை என்ன என்றால் உலகை நாம் மட்டுமே ஆண்டு கொண்டிருக்கிறோம் என்கிற அடிப்படை மனதின் கர்வத்தில் எத்தனையோ மானுடர்கள் புவியை குத்திக் குதறி தட்பவெப்பம் பாதிக்க வைத்து அழிவை அவ்வப்போது வெள்ளம், புயல், சுனாமி என்று அறிமுகம் செய்து கொண்டே இருக்கிறார்கள். இவர்கள் அழிவிற்குத் தப்பிப்பது சாத்தியம் இல்லை என்பதைப் பார்க்கக் கூட அவர்களது அறிவியல் மனம் ஒப்புக் கொள்வதில்லை.
இவர்கள் அனைவருமே கண் கெட்ட பின்னரே சூரியனுக்குத் தங்கள் விழித் திரையை விலக்குவார்கள் போல் இருக்கிறது. அந்நிய கிரகங்களில் ஆளரவமே இல்லாத நிலையில் இன்னும் அவர்கள் தேடிக் கொண்டிருப்பது பூமிக்கு மா…

சென்னையில் ஒரு விபத்து...

அன்புடையீர், வணக்கம்.
இது வெள்ளம் கண்ட நகரம். எங்கள் சென்னை மா நகரம். இங்கே எத்தனையோ சம்பவங்கள். எத்தனையோ நல்ல எண்ணங்கள். எத்தனையோ அனுகூலங்கள். எத்தனையோ நிகழ்வுகள். நான் ஒரு காவலராக இருந்தபோதிலும், போக்குவரத்தில் பணியாற்றும்போதுதான் நிறைய விபத்துகளையும் அதில் பாதிக்கப்பட்டோரையும் நிறைய கண்டிருக்கிறேன். இப்போது வெள்ளம் வந்து மக்களின் உத்தமர்களை அடையாளம் காண்பித்துச் சென்று விட்டது என்றாலும் இவர்களும் துவக்கத்தில் இருந்தே இங்கே இருந்து கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு மரியாதை செலுத்தும் நிமித்தமாக நான் எழுதிய கவிதை. அன்றும், இன்றும், இனியும் இவர்கள் இருப்பார்கள். நீங்களும் அவர்களில் ஒருவரே என்பதால் வாசிக்கும் உங்களுக்கே இது சமர்ப்பணம்!


தூக்கி விட
ஆயிரம் கரங்கள்
நீளும்...


வாயில் விட
தண்ணீர் புட்டிகள்
துடிக்கும்...

பொங்கும் இரத்தம்
தவிர்க்கக் கைகள்
எங்கிலும் கர்சீப்புகளை நீட்டும் ....

விழுந்தோருக்கு
விருந்தோம்பும்
இதுதான் எங்கள்
மாநகரம்....



என்றும் அதே அன்புடன்
உங்கள் இனிய நண்பன்
ஜானி...

மனமெங்கும் வாசம்....

உற்றுப் பார்த்தேன்
பூ ஒன்றை...

எனக்குள் வந்ததா
பூ...?

பூவுக்குள் சென்றேனா
நான்...?

2016...

Image