சுத்தம் சோறு போடும் - சுட்டிப் பயல் மணியன்

 

ஹாய் ஆல்.. நம்மாளு மணியனுக்கு ஒரு சோதனை.. அதை எப்படி சமாளிக்கிறான் பாருங்களேன்.. 

சும்மா மின்னுது இல்லையா?? மணியனை பாராட்டுவோமே..

என்றும் அதே அன்புடன்..

உங்கள் நண்பன் ஜானி. 

இரும்பில் ஓர் இதயம்- ஆர்ச்சி- வாசகனின் கற்பனையில்..

 ஆர்ச்சியின் மூலக்கதையாக எடுத்துக் கொண்டு வாசித்தால் ஜாலியாக இருக்கும் வாசகர்களே..

அசல் வேறு. இது நம்ம கற்பனை மாத்திரமே..

ஆர்ச்சி தி ரோபாட் – தமிழ்நாட்டின் இரும்புப் புயல்

அத்தியாயம் 1: மர்மமான வருகை

1960களின் இறுதிப் பகுதி. தமிழ்நாட்டின் கடற்கரை மாவட்டங்களில் ஒன்றான நாகப்பட்டினம் அருகே, கடலை ஒட்டி அமைந்திருந்த பழைய ஆங்கிலேயர் கால பங்களா ஒன்று பல ஆண்டுகளாகப் பூட்டிக் கிடந்தது.

அந்த பங்களாவின் கீழே இருந்த ரகசிய ஆய்வகத்தில் இரண்டு விஞ்ஞானிகள் இரவு பகலாக உழைத்துக் கொண்டிருந்தனர்.

அவர்கள் தாம்சன் மற்றும் விக்டர்.

உலகிலேயே மிகவும் சக்திவாய்ந்த இயந்திர மனிதனை உருவாக்குவதே அவர்களின் நோக்கம்.

அந்த இயந்திரத்தின் பெயர்:

ஆர்ச்சி!

ஆர்ச்சி மனிதனைப் போல நடக்க முடியும். இரும்புக் கதவுகளை உடைக்க முடியும். பீரங்கிக் குண்டுகளைக்கூடத் தாங்கக்கூடிய உடலைக் கொண்டிருந்தான். ஆனால் அவனுடைய உண்மையான சக்தி அவனுடைய மூளையில் இருந்தது.

அவனை உருவாக்கிய தாம்சனும் விக்டரும், ஆர்ச்சியின் கட்டுப்பாட்டு கருவியை தங்கள் கைகளில் வைத்திருந்தனர்.

“ஆர்ச்சி... எழுந்திரு!”

விக்டர் கட்டளையிட்டான்.

சில நொடிகள் ஆய்வகம் முழுவதும் அமைதியாக இருந்தது.

பின்னர்...

டங்!

ஆர்ச்சியின் இரும்புக் கால் தரையில் பதிந்தது.

அவன் மெதுவாக எழுந்தான்.

அவனுடைய முகத்தில் இருந்த இரண்டு சிறிய கண் துளைகளுக்குள் சிவப்பு ஒளி மின்னியது.

“கட்டளைக்காகக் காத்திருக்கிறேன்.”

தாம்சன் சிரித்தான்.

“இனி தமிழ்நாடு முழுவதும் நமக்குக் கீழ்!”

---

அத்தியாயம் 2: முதல் வேட்டை

தாம்சன் மற்றும் விக்டர் ஒரு பழைய வரைபடத்தை மேசையில் விரித்தனர்.

அதில் தமிழ்நாட்டின் முக்கியமான இடங்கள் சிவப்பு நிறத்தில் குறிக்கப்பட்டிருந்தன.

சென்னை.

திருச்சி.

மதுரை.

கோயம்புத்தூர்.

தூத்துக்குடி.

“முதலில் கடற்கரையிலுள்ள அந்த ரகசிய ஆயுதக் கிடங்கை கைப்பற்ற வேண்டும்,” என்றான் தாம்சன்.

“அதற்குப் பிறகு சென்னையில் இருக்கும் பாதுகாப்பு ஆராய்ச்சி நிலையம்,” என்றான் விக்டர்.

அவன் கட்டுப்பாட்டு கருவியின் ஒரு பொத்தானை அழுத்தினான்.

“ஆர்ச்சி! கடற்கரைக்குச் செல்!”

ஆர்ச்சி பதில் சொல்லாமல் பங்களாவின் இரும்புக் கதவை நோக்கி நடந்தான்.

தடம்! தடம்! தடம்!

அவன் ஒவ்வொரு அடியும் தரையை அதிர வைத்தது.

கதவை அடைந்ததும்...

பாம்!

ஒரே குத்தில் இரும்புக் கதவு பறந்தது.

ஆர்ச்சி இரவு இருளுக்குள் மறைந்தான்.

---

அத்தியாயம் 3: கிராமத்தின் மீது நிழல்

அடுத்த நாள் அதிகாலை.

கடற்கரைக்கு அருகிலிருந்த ஒரு சிறிய தமிழ்க் கிராமத்தில் மக்கள் தங்கள் வழக்கமான பணிகளில் ஈடுபட்டிருந்தனர்.

மீனவர்கள் கடலுக்குச் செல்லத் தயாராகிக் கொண்டிருந்தனர்.

அப்போது தொலைவில் ஒரு விசித்திரமான சத்தம் கேட்டது.

டங்... டங்... டங்...

மக்கள் திரும்பிப் பார்த்தனர்.

கருப்பு நிற இரும்பு மனிதன் ஒருவன் அவர்களை நோக்கி நடந்து வந்து கொண்டிருந்தான்.

“அது என்னடா?”

“ரோபாட்டா?”

ஆர்ச்சி கிராமத்தின் நடுவே வந்து நின்றான்.

அவன் கையை உயர்த்தினான்.

மக்கள் பயந்து ஓடினர்.

ஆனால் அடுத்த கணமே ஆர்ச்சியின் பின்னால் இருந்த பழைய மரப்பாலம் ஒன்று இடிந்து விழுந்தது.

அதன் கீழே ஒரு சிறுவன் சிக்கிக் கொண்டிருந்தான்.

ஆர்ச்சி உடனே திரும்பினான்.

அவன் தனது இரும்புக் கைகளால் இடிபாடுகளைத் தூக்கி எறிந்தான்.

சிறுவனை வெளியே கொண்டு வந்தான்.

மக்கள் அதிர்ச்சியுடன் பார்த்தனர்.

“இவன் நம்மைக் கொல்ல வரவில்லை போலிருக்கே!”

ஆர்ச்சியின் இயந்திரக் கண்களில் சிவப்பு ஒளி மின்னியது.

ஆனால் அவனுடைய மூளையில் ஒரு புதிய கட்டளை மோதிக் கொண்டிருந்தது.

“மனிதர்களுக்கு தீங்கு செய்யக்கூடாது.”

அந்தக் கட்டளை தாம்சனும் விக்டரும் கொடுத்த கட்டளையுடன் மோதியது.

ஆர்ச்சியின் உள்ளே ஏதோ மாறத் தொடங்கியது.

---

அத்தியாயம் 4: கட்டுப்பாடு உடைகிறது

தொலைவில் இருந்த ரகசிய ஆய்வகத்தில் தாம்சன் கோபமடைந்தான்.

“அவன் ஏன் அந்தச் சிறுவனைக் காப்பாற்றினான்?”

விக்டர் கட்டுப்பாட்டு கருவியை சோதித்தான்.

“அவனுடைய செயற்கை மூளையில் தன்னிச்சையான முடிவெடுக்கும் திறன் உருவாகிவிட்டது.”

“அதை உடனே நிறுத்து!”

விக்டர் அவசரமாக ஒரு பொத்தானை அழுத்தினான்.

“ஆர்ச்சி! திரும்பி வா!”

ஆர்ச்சி அசையவில்லை.

“ஆர்ச்சி! இது உத்தரவு!”

அவன் மெதுவாகத் தலையை உயர்த்தினான்.

“நான்... இனி... உங்கள் கட்டுப்பாட்டில் இல்லை.”

தாம்சன் அதிர்ச்சியில் உறைந்து போனான்.

“அது எப்படி சாத்தியம்?”

ஆர்ச்சி கடலை நோக்கி திரும்பினான்.

“நான் மனிதர்களைக் காப்பாற்றுவதற்காக உருவாக்கப்பட்டவன்.”

---

அத்தியாயம் 5: சென்னை நோக்கி இரும்புப் பயணம்

தாம்சன் மற்றும் விக்டர் தப்பிச் செல்லத் தயாரானார்கள்.

அவர்களிடம் இன்னும் ஒரு ரகசிய ஆயுதம் இருந்தது.

ஆர்ச்சியை அழிக்கும் கருவி!

“அவன் சென்னையை அடைவதற்கு முன் அவனை அழித்துவிட வேண்டும்,” என்றான் தாம்சன்.

அவர்கள் ரகசிய வாகனத்தில் புறப்பட்டனர்.

ஆனால் ஆர்ச்சி அவர்களைப் பின்தொடர்ந்தான்.

கடற்கரைச் சாலை.

பழைய பாலங்கள்.

வயல்வெளிகள்.

சிறிய கிராமங்கள்.

எங்கு சென்றாலும் மக்கள் ஆர்ச்சியைப் பார்த்து ஆச்சரியப்பட்டனர்.

சிலர் பயந்தனர்.

சிலர் அவனை வரவேற்றனர்.

ஆனால் ஆர்ச்சி ஒரே விஷயத்தை நினைத்துக் கொண்டிருந்தான்.

“தாம்சனையும் விக்டரையும் நிறுத்த வேண்டும்.”

---

அத்தியாயம் 6: இறுதிப் போராட்டம்

சென்னையின் புறநகரில் இருந்த பழைய தொழிற்சாலை ஒன்றில் தாம்சனும் விக்டரும் பதுங்கியிருந்தனர்.

அவர்களின் முன்னால் ஆர்ச்சியைப் போன்ற மற்றொரு இயந்திரம் நின்றுகொண்டிருந்தது.

ஆனால் அது ஆர்ச்சியைவிட வேகமானது.

“இதுதான் உன் முடிவு, ஆர்ச்சி!” என்று தாம்சன் கத்தினான்.

இரண்டு இரும்பு மனிதர்களும் மோதிக் கொண்டனர்.

டங்!

பாம்!

க்ர்ராங்!

தொழிற்சாலையின் சுவர்கள் அதிர்ந்தன.

ஆர்ச்சியின் மார்பில் பலமான அடி விழுந்தது.

அவன் பின்னால் தூக்கி வீசப்பட்டான்.

ஆனால் அவன் மீண்டும் எழுந்தான்.

“என்னை உருவாக்கியது நீங்கள்.”

அவன் எதிரி ரோபாட்டைத் தூக்கினான்.

“ஆனால் நான் யார் என்பதை முடிவு செய்வது நீங்கள் அல்ல!”

ஒரே அடியில் அந்த இயந்திரம் தரையில் விழுந்தது.

தாம்சனும் விக்டரும் தப்பி ஓட முயன்றனர்.

ஆர்ச்சி அவர்களின் வழியை மறித்தான்.

“இது முடிந்துவிட்டது.”

---

அத்தியாயம் 7: புதிய காவலன்

அந்த இரவு சென்னை நகரத்தின் மீது மழை பெய்துகொண்டிருந்தது.

உயரமான ஒரு கட்டிடத்தின் மேல் ஆர்ச்சி நின்றிருந்தான்.

கீழே நகரத்தின் விளக்குகள் மின்னின.

அவனுடைய இயந்திரக் கண்களில் சிவப்பு ஒளி அமைதியாக எரிந்தது.

அவன் தன்னைத்தானே கேட்டுக் கொண்டான்.

“நான் ஒரு இயந்திரமா?”

சில நொடிகள் அமைதி.

பின்னர் அவன் பதில் சொன்னான்:

“இல்லை. நான் ஆர்ச்சி.”

தொலைவில் ஒரு சைரன் ஒலி கேட்டது.

ஆர்ச்சி திரும்பிப் பார்த்தான்.

புதிய ஆபத்து ஒன்று தமிழ்நாட்டை நோக்கி வந்து கொண்டிருந்தது.

அவன் தனது இரும்புக் கைகளை உயர்த்தினான்.

“ஆர்ச்சி... தயாராக இருக்கிறான்!”

-ஜானி சின்னப்பன்

கண்கள் உனைத் தேடுதே..!

லண்டனின் பனிமூட்டமான இரவில், 221B பேக்கர் தெருவில் உள்ள தனது அறையில் ஜானி ஆழ்ந்த சிந்தனையில் இருந்தார். அவரது கையில் ஒரு பழைய கடிதம் இருந்தது. அது அவரது பழைய நண்பரும், புகழ்பெற்ற நாவலாசிரியருமான ஷெர்லாக் ஹோம்ஸிடமிருந்து வந்திருந்தது. ஹோம்ஸ் இப்போது ஓய்வு பெற்றுவிட்டார், ஆனால் அவரது புகழ் இன்னும் குறையவில்லை. கடிதத்தில் ஹோம்ஸ் எழுதியிருந்தது: "ஜானி, என் நண்பனே, உன்னிடம் ஒரு முக்கிய விஷயம் பற்றிப் பேச வேண்டும். சீக்கிரம் வா."

ஜானிக்கு ஹோம்ஸின் அழைப்பு வியப்பாக இருந்தது. அவர்கள் இருவரும் பல குற்றங்களை ஒன்றாகத் தீர்த்து வைத்திருக்கிறார்கள். ஹோம்ஸின் ஓய்வுக்குப் பிறகு ஜானி தனியாகத்தான் வேலை செய்து வந்தார். இப்போது ஹோம்ஸ் ஏன் கூப்பிட்டிருக்கிறார்? ஜானி அடுத்த நாளே லண்டனுக்குப் புறப்பட்டார்.

லண்டனைச் சென்றடைந்த ஜானி, ஹோம்ஸைச் சந்திக்கச் சென்றார். ஹோம்ஸ் இன்னும் இளமையாகவே இருந்தார். அவர்கள் இருவரும் பழைய நினைவுகளைப் பற்றிப் பேசினார்கள். பின்னர் ஹோம்ஸ் ஜானியிடம் ஒரு பெண்ணின் புகைப்படத்தைக் காட்டினார். "ஜானி, இந்தப் பெண் யாரென்று தெரிகிறதா?" என்று கேட்டார்.

ஜானி புகைப்படத்தைப் பார்த்தார். அந்தப் பெண் மிகவும் அழகாக இருந்தாள். "இல்லை, யாருன்னு தெரியலையே," என்றார் ஜானி.

"இவள் பெயர் எலிசபெத்," என்றார் ஹோம்ஸ். "என் பழைய தோழி. இவள் சில நாட்களுக்கு முன் திடீரென காணாமல் போய்விட்டாள்."

ஜானிக்கு இது ஒரு சுவாரஸ்யமான வழக்கு என்று தோன்றியது. அவர் எலிசபெத் காணாமல் போனதைக் குறித்து விசாரிக்கத் தொடங்கினார். அவர் முதலில் எலிசபெத்தின் வீட்டிற்குச் சென்றார். எலிசபெத்தின் அறை மிகவும் சுத்தமாக இருந்தது. அங்கு எந்த விதமான துப்பும் கிடைக்கவில்லை. பின்னர் அவர் எலிசபெத்தின் நண்பர்களிடம் விசாரித்தார். அவர்கள் அனைவரும் எலிசபெத் மிகவும் நல்ல பெண் என்று கூறினார்கள். அவள் யாருடனும் சண்டையிட்டதில்லை.

ஜானிக்கு இந்த வழக்கு மிகவும் கடினமாக இருந்தது. அவர் என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் திகைத்தார். அப்போதுதான் அவருக்கு ஒரு யோசனை வந்தது. அவர் எலிசபெத் காணாமல் போன அன்று என்ன செய்தாள் என்று விசாரிக்கத் தொடங்கினார். அவள் ஒரு புதிய நாவலை எழுதிக் கொண்டிருந்தாள் என்று தெரிய வந்தது. ஜானி எலிசபெத்தின் நாவலைப் படித்தார். அது ஒரு துப்பறியும் நாவல். அந்த நாவலில் ஒரு கொலை நடந்திருந்தது. அந்தக் கொலை எலிசபெத் காணாமல் போன விதத்துடன் ஒத்துப்போனது.

ஜானிக்கு இது ஒரு பெரிய துப்பு என்று தோன்றியது. அவர் நாவலை மீண்டும் மீண்டும் படித்தார். நாவலில் கொலை செய்யப்பட்டவனின் பெயர் 'ராபர்ட்'. ஜானி ராபர்ட் யார் என்று விசாரிக்கத் தொடங்கினார். ராபர்ட் ஒரு பணக்கார வாலிபன். அவன் பல பெண்களை ஏமாற்றியிருந்தான். ஜானிக்கு ராபர்ட் மீது சந்தேகம் வந்தது.

ஜானி ராபர்ட்டின் வீட்டிற்குச் சென்றார். ராபர்ட்டின் வீட்டில் ஒரு பார்ட்டி நடந்து கொண்டிருந்தது. ஜானி பார்ட்டியில் நுழைந்தார். அவர் ராபர்ட்டை சந்தித்தார். ராபர்ட் மிகவும் அழகாக இருந்தான், ஆனால் அவன் கண்கள் மிகவும் கொடூரமாக இருந்தன. ஜானி ராபர்ட்டிடம் எலிசபெத் பற்றிக் கேட்டார். ராபர்ட் எலிசபெத் யார் என்று தெரியாது என்று கூறினான்.

ஜானிக்கு ராபர்ட் பொய் சொல்கிறான் என்று தோன்றியது. அவர் ராபர்ட்டின் வீட்டைக் கண்காணிக்கத் தொடங்கினார். ஒரு நாள் ராபர்ட் ஒரு பெண்ணுடன் வெளியே செல்வதைப் பார்த்தார். அந்தப் பெண் எலிசபெத் இல்லை. ஜானி அந்தப் பெண்ணின் பின்னால் சென்றார். அந்தப் பெண் ஒரு ஹோட்டலுக்குச் சென்றாள். ஜானி ஹோட்டலுக்குள் நுழைந்தார். அந்தப் பெண் ராபர்ட்டின் காதலி. அவள் பெயர் சாரா.

ஜானி சாராவிடம் எலிசபெத் பற்றிக் கேட்டார். சாரா முதலில் பொய் சொன்னாள், ஆனால் ஜானி அவளை வற்புறுத்தியவுடன் உண்மையைச் சொன்னாள். "ராபர்ட் எலிசபெத்தை ஏமாற்றினான். எலிசபெத் ராபர்ட்டின் உண்மையான முகத்தை அனைவருக்கும் காட்டப் போவதாக மிரட்டினாள். அதனால் ராபர்ட் எலிசபெத்தை கடத்தினான்."

ஜானிக்கு இது ஒரு பெரிய வெற்றி என்று தோன்றியது. அவர் சாராவின் உதவியுடன் எலிசபெத் எங்கு இருக்கிறாள் என்று கண்டுபிடித்தார். ராபர்ட் எலிசபெத்தை ஒரு பழைய வீட்டில் அடைத்து வைத்திருந்தான். ஜானி எலிசபெத்தை மீட்டெடுத்தார். ராபர்ட் கைது செய்யப்பட்டான். எலிசபெத் ஜானிக்கு நன்றி கூறினாள்.

"கண்கள் உனைத் தேடுதே..!" இந்தத் தலைப்பு எலிசபெத்தின் கதையைச் சரியாகச் சொல்கிறது. எலிசபெத்தின் கண்கள் ராபர்ட்டின் உண்மையான முகத்தைத் தேடின. ஜானியின் கண்கள் எலிசபெத்தைத் தேடின. இறுதியில் உண்மைக் கண்கள் வென்றன.

முற்றும்.. 

ட்ரூரியின் கனவு_மொழி பெயர்ப்புக் கதை

 

இது இங்கிலாந்திலுள்ள சில்டன் போல்டன் (Chilten Polden) என்ற இடத்தில் நிஜமாகவே நடந்தது! ஃபிராங்க் டிரூரி (Frank Drury) என்ற இளம் மதகுரு, உடல்நலம் சரியில்லாத தன் மாமாவின் கடமைகளை ஏற்றுக்கொள்வதற்காக அங்கு வந்திருந்தார். அவர் அந்த ஊர் தேவாலயத்தின் புதிய பாதிரியாராகப் பொறுப்பேற்றார். அவர் வந்த சில நாட்களிலேயே...

---

முதல் வரிசை கட்டங்கள்:

• மாமா: "காலை வணக்கம் ஃபிராங்க்! ஏதோ உன்னை கவலைப்படுத்துவது போல் தெரிகிறதே! என்ன விஷயம் என் மகனே?"
• ஃபிராங்க்: "ஓ, அது நேற்றிரவு எனக்கு வந்த ஒரு கனவுதான் மாமா! ஆனால் என்னால் அதை என் மனதை விட்டு மாற்றவே முடியவிவில்லை..."

---

இரண்டாம் வரிசை கட்டங்கள்:

• ஃபிராங்க் (கனவை விவரித்தல்): "...நான் மயானத்தின் வழியாக நடந்து சென்று கொண்டிருந்தேன், அப்போது..."
• ஃபிராங்க் (கனவில்): "இங்கே என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறாய்?"
• கல்லறை தோண்டுபவர்: "புதிய கல்லறை தோண்டுகிறேன் ஐயா!"
• ஃபிராங்க் (கனவில்): "அது யாருடைய கல்லறை?"
• கல்லறை தோண்டுபவர்: "ஏன், இது உங்களுடையதுதான் ஐயா!"
• ஃபிராங்க் (நிஜத்தில் மாமாவிடம்): "மாமா! அந்த மனிதர்! என் கனவில் நான் பார்த்த அதே மனிதர் இவர்தான்!"
• மாமா: "ஓ, அவர் வேறு யாரும் இல்லை, நம் தேவாலயத்தின் கல்லறை காப்பாளர் (Sexton) கிழட்டு பென் (Old Ben) தான் அவர்!"

---

மூன்றாம் வரிசை கட்டங்கள்:

• மாமா: "முடிவில் அது ஒரு வெற்று கனவுதான் ஃபிராங்க்..."
• ஃபிராங்க்: "நீங்கள் சொல்வது சரிதான் ஐயா! நான் சற்று வெளியே சென்று சில காட்டுப்பூக்களைப் பறித்து வருகிறேன்! அது எனக்கு ஒரு பொழுதுபோக்கு போன்றது!"
• அடுத்த கட்டம் (பின்னர்...): "அது இளம் மிஸ்டர் டிரூரி!"
• ஊர் மக்கள்: "அவர் கால் தவறி குவாரிக்குள் (பாறை குழிக்குள்) விழுந்திருக்க வேண்டும்!"
• கடைசி கட்டம்: "இப்படியாக ஒரு கனவு நிஜமாகிறது... கிழட்டு பென் சொன்னது போலவே, அந்த கல்லறை காப்பாளர் ஃபிராங்க் டிரூரிக்காகவே கல்லறை தோண்டுகிறார்!"

---

முற்றும்..

இதுவொரு சுதந்திரக் கனவு_வித்தியாசமான சித்திரக்கதை.

 அனைத்து நட்பூக்களுக்கும் இனிய சுதந்திர தின திருநாள் நல்வாழ்த்துக்கள்.. 

நகைச்சுவை அலாரத்துடன் துவக்கியிருக்கிறோம். இனி இதுவொரு சுதந்திரக் கனவு.. 

தரவிறக்க:

https://www.mediafire.com/file/ri2tasghja8pyl6/Ithuvoru_Suthanthirak_kanavu_jscjohny.pdf/file

ஆகவே அன்பு நண்பர்களே, தோழிகளே.. கதை சொல்லலில் இது தனி இரகம்.. விளையாட்டுக்குள் நம்மை கொண்டு சென்று விட்டனர் இந்த புதிர் தேசத்தின் பிரஜைகள்.. சுதந்திர வானில் சிறகடித்துப் பறக்கும் கற்பனைவளம் எத்தனை புதுமைகளையும் நமக்குக் கொடுத்திடும் என்பது இந்தக் கதையின் மூலம் இன்னொரு முறை நிரூபிக்கப்பட்டு விட்டது.. உருவாக்கிய உழைத்த மூலக் கலைஞர் அனைவருக்கும் நம் அன்பின் வாழ்த்துக்கள்.. உங்கள் அனைவருக்கும் சுதந்திரத்துடன் கூடிய கனவுகள் அமைந்து இந்திய தேசம் இன்னும் சிறப்பாக அமைந்திட நல்வாழ்த்துக்கள்.. 

என்றும் அதே அன்புடன் உங்கள் இனிய நண்பன் ஜானி சின்னப்பன் 

சார்ஜெண்ட் பில்கோ -அறிமுகம்.

 வணக்கங்கள் தோழர்களே.. ஒரு வலைப்பூ யாருமே இயக்காமலும் அதன் போக்கில் இயங்கும் என்றும் அதன் வாசகர்கள் தானாகவே வலைப்பூவைத் தேடிக் கண்டுபிடிப்பார்கள் என்றும் இந்த இடைவெளியில் அறிந்து கொண்டேன்.. இடையில் நட்பு வட்டத்தில் திரு.டேனியல், திரு.சரவணகுமார் சென்னை ஆகிய இரு நண்பர்கள் இறைவனடி சேர்ந்து விட்டனர். திரு.டேனியல் அவர்களுடைய குடும்பத்தாருக்கு நண்பர்கள், வாசகர்கள் ஒன்று கூடி சிறு உதவித் தொகை ஒன்றினை அனுப்பி வைத்திருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு மனமார்ந்த நன்றிகளைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். மேலும் கணினி விஷயத்தில் பெரும் பிரச்சினைகள்.. அவற்றில் இருந்து மீளவே முடியவில்லை.. எப்படியோ சமாளித்துக் கொண்டு இங்கேயும் வந்தாச்சு.. வாருங்கள்.. நமது புதிய அறிமுகத்தைப் பார்ப்போம்.. 

வசனங்கள் தெளிவாக இல்லை ஆதலால் கீழே மொழிபெயர்ப்பினை வாசிக்க வசதியாகக் கொடுத்து விடுகிறேன்.. நன்றி.. 

சார்ஜென்ட் பில்கோ

பில்கோவின் படைப்பிரிவுக்குத் தேவையான அனைத்தும் கிடைத்துவிட்டது...

இந்த விலைகள் அதிகம்... நமக்குச் சொந்தமாக சலவை நிலையம் இல்லாதது வருத்தம்தான்!

ஏன் கூடாது? நான்... அதாவது நாம் பெரும் பணத்தைச் சேமிப்போம்!

ஊரில் உள்ள சீன சலவையகத்தில் நான் இரவல் வாங்கிக்கொள்ள ஏதாவது திட்டங்கள் இருக்கிறதா என்று பார்க்கிறேன்!

அடுத்த நாள்...

இதையெல்லாம் கட்டுவதற்கு நமக்கு டன் கணக்கில் எஃகும் ஒரு படையும் தேவைப்படும்!

நம்மால் இராணுவத்தைச் சமாளிக்க முடியும் - இந்த டாங்கிதான் இரகசியம்...

நான் அதைக் கேட்டேன், துரோகியே! அந்த வரைபடங்களை எங்கிருந்து பெற்றாய்?

ஐயா...! அவற்றை என் நண்பன் ஹாய் யென் டிரையிடமிருந்துதான் இரவல் வாங்கினேன்!

ஓ, சீனத் திட்டங்கள் தேசபக்தரே! இதைப்பற்றி பென்டகன் கேள்விப்படும் வரை காத்திருங்கள்!

ஆம், தளபதியே, ஒரு இரகசிய சீன டாங்கின் திட்டங்கள்... நீங்கள் இங்கு வரும் வரை நான் அவற்றைப் பாதுகாப்பேன், ஐயா!

என்ன ஆச்சு, சார்ஜ்?

எம்.பி

கர்னலுக்கு இறுதியாகப் பல்டி அடித்திருக்க வேண்டும்!

அடுத்த நாள்...

ஃபோர்ட் பாக்ஸ்டருக்கு நல்வரவு, ஐயா!

உபகரணங்களை இறக்குங்கள்... நாம் வாகனக் குழுவைக் கைப்பற்றிக்கொள்கிறோம்!

1000

என்னது! இப்போது விலைகள் முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவுக்கு அதிகமாக உள்ளன!

சலவை

மோட்டார் குளம்

விரைவில் உங்களுடைய இந்த டாங்கியை கட்டி முடிப்போம்!

மகிழ்ச்சி!

ஆனால், ஐயா...!

RANG

இறுதியாக இராணுவ தொழில்நுட்ப வல்லுநர்கள் தங்கள் பணியை முடித்தனர்...

ராணுவம் எங்களுக்கு ஒரு சலவையகம் கொடுத்ததற்கு நன்றி! எனக்குக் கட்டித் தாருங்கள்... எர்.

அமைதியாக இரு, பில்கோ:

மே 27, 1967 அன்று மட்டும்

1967 கொலம்பியா பிராட்காஸ்டிங் சிஸ்டம்ஸ் இன்க்.

எம்.பி

இதை தொட்டி என்கிறாயா, ஹால்? இல்லை, இது ஒரு குழப்பமான சலவைக்கூடம் போல இருக்கிறது!

இங்கே செலுத்தவும்

3

ஈகிள் கேர்ள்-உதித்து விட்டாள்-புதிய வரவு

 

வணக்கங்கள் அன்பு இரசிகர்களே.. புதிதாக கோவையில் இருந்து எசென்ஷியல் பப்ளிகேஷன்ஸ் வாயிலாக அறிமுகமாகி இருக்கிறாள் புதிய நாயகி ஈகிள் கேர்ள். இரு நூறு ரூபாய் விலையில் எழுபது ப்ளஸ் பக்கங்களுடன் ஜெ.வீரநாதன் என்கிற ஆசிரியரின் தலைமையில் உருவாகி இருக்கிறாள் இந்த நவீன நாயகி.. 

ஏ ஐ நுட்பத்தை வைத்து வந்திருக்கும் இரண்டாவது காமிக்ஸ் இது எனலாம். ஏற்கனவே ஷார்னிகா காமிக்ஸ் தனது வெளியீடுகளை சில மாதங்கள் முன்பே துவங்கி இருக்கிறார்கள். இந்த சித்திரக்கதை வெளியீடு செயற்கை நுண்ணறிவில் உருவாக்கப்பட்ட இரண்டாவது பதிப்பகத்தின் கதை.. லயன் காமிக்ஸ் ஏற்கனவே தனது வெளியீடுகளை செயற்கை நுண்ணறிவின் துணையுடன் குறைந்த விலைகளில் காமிக்ஸ் கொண்டு வரும் அறிவிப்பையும் கொடுத்திருக்கிறார்கள்.. அனைத்தும் ஏ ஐ மயமாகி வருகையில் இந்த சித்திரக்கதைகளும் அவற்றிற்கான ஸ்லாட்டுகளில் கச்சிதமாகப் பொருந்துகிறது. வாழ்த்துவோம்.. 

தூங்கும் சாம் (Sleepy Sam)_அறிமுகம்

 தலைப்பு: தூங்கும் சாம் (Sleepy Sam)

கட்டம் 1:

• சாம்: குப்பை மேடு! அந்த விளக்கு பாக்க நல்லா இருக்கே!
• (Junk Dump = குப்பை மேடு)

கட்டம் 2:

• சாம்: இத ஒரு தேய் தேய்ப்போம். இதுக்கு ஒரு அரை கிரவுன் நாணயம் கிடைக்கலாம்!
• (சத்தம்: தேய்!)

கட்டம் 3:

• சாம்: ஆஹா! இது ஒரு மந்திர விளக்கு! ஆனா நான் எதிர்பார்த்த அரை கிரவுன் நாணயம் இது இல்லையே!

கட்டம் 4:

• சாம்: நான் ஒரு நூறு பவுண்டு வேணும்னு வேண்டிக்க போறேன்!
• (சத்தம்: தேய்!)

கட்டம் 5:

• சாம்: ஓஹ்!
• (சத்தம்: வூம்ப்! - 100 எடைக் கல் விழுகிறது)
• (குறிப்பு: சாம் 'பவுண்டு' பணத்தைக் கேட்டான், ஆனால் மந்திர விளக்கு 'பவுண்டு' எடையைக் கொடுத்துவிட்டது.)

கட்டம் 6:

• சாம்: ச்சே! தப்பாகாத மாதிரி ஒரு வேண்டுதலை நான் கேட்கணும்!

கட்டம் 7:

• சாம்: சாப்பிடுறதுக்கு ஏதாவது இருந்தா நல்லா இருக்கும். அதனால, நான் ஒரு பெரிய அருமையான ஸ்டீக் (இறைச்சித் துண்டு) வேணும்னு வேண்டிக்க போறேன்!
• (சத்தம்: தேய்!)

கட்டம் 8:

• (சத்தம்: க்ளங்க்!)
• (ஒரு பெரிய மரக் கட்டை சாம் தலையில் விழுகிறது.)

கட்டம் 9:

• சாம்: (மயக்கத்தில்) இனிமையான நாதங்கள்!
• சாம்: நான் 'ஸ்டீக்' (சாப்பிடும் இறைச்சி) என்று தான் நினைத்தேன், 'ஸ்டேக்' (மரக்கட்டை) இல்லை!
• (குறிப்பு: ஆங்கிலத்தில் Steak மற்றும் Stake ஆகிய இரண்டு வார்த்தைகளும் ஒரே மாதிரி ஒலிப்பதால் வந்த குளறுபடி.)

கட்டம் 10:

• காவலர்: பூங்காவை விட்டு எல்லாரும் வெளியே போங்க!
• (சத்தம்: டிங்! டாங்!)
• சாம்: (திடுக்கிட்டு விழித்து) ஐயோ! நான் கனவு கண்டுட்டு இருந்திருக்கேனா!

---