அன்புள்ள சிறுவர், சிறுமியரே உங்களுக்காக இதோ
பாதாள உலகத்துத் தேவதையை அழித்து சுந்தரபுரி கிராமத்தை மீட்ட பிரதாபன், தன் பயணத்தைத் தொடர்ந்தான். அவனது அஞ்சாத நெஞ்சத்திற்கும் கூர்மையான வாளுக்கும் மீண்டும் ஒரு புதிய சவால் காத்திருந்தது.பகுதி 1: உறக்கத்தை இழந்த பேரரசுபிரதாபன் இம்முறை 'மகாபலிபுரம்' எல்லையிலுள்ள ஒரு கடலோரப் பேரரசை வந்தடைந்தான். ஆனால், எப்போதும் பரபரப்பாக இருக்கும் அந்த நகரம், ஏதோ ஒரு விசித்திரமான சாபத்தால் மடிந்து கொண்டிருப்பது போல் தோன்றியது. அங்குள்ள மக்கள் அனைவரும் நடமாடும் பிணங்களைப் போல, எந்த உணர்ச்சியும் இல்லாமல், கண்கள் செருகி, ஆழ்ந்த மயக்க நிலைக்குச் சென்று கொண்டிருந்தனர்.அங்கிருந்த ஒரு வயதான பெரியவர் பிரதாபனைப் பார்த்து நடுங்கும் குரலில் கூறினார், "மகனே! எங்களைக் காப்பாற்று. நள்ளிரவில் கடலில் இருந்து எழும் ஒரு மாயாஜால ஒலியைக் கேட்கும் எவரும் தங்கள் ஆன்மாவை இழந்து விடுகிறார்கள். எஞ்சியிருக்கும் எங்களையும் அந்த பயங்கர தேவதை தன் வசப்படுத்தப் போகிறாள்!"பகுதி 2: கடலுக்கு அடியில் விசித்திர உலகம்விஷயத்தை அறிந்த பிரதாபன், அன்று நள்ளிரவே கடலில் குதித்தான். தன் மூச்சடக்கும் மூலிகைச் சக்தியால் கடலின் ஆழத்திற்குச் சென்றான். அங்கே அவனுக்கு ஒரு பேரதிர்ச்சி காத்திருந்தது!மடிந்து போன பயங்கர தேவதையின் மூத்த சகோதரியான 'மாயா விநோத தேவதை' கடலுக்கு அடியில் தன் மந்திரக் கோட்டையை அமைத்திருந்தாள். அவளிடம், மனிதர்களின் ஆன்மாவைத் திருடும் 'நாகலோகத்து மாயக் கல்' இருந்தது. அவளுக்குக் காவலாக, மனித உடலும் மீன் வாலும் கொண்ட நூற்றுக்கணக்கான கடல் பூதங்கள் ஆயுதங்களுடன் நின்றிருந்தனர்.பகுதி 3: பூதங்களின் கொட்டத்தை அடக்குதல்பிரதாபனின் வருகையை உணர்ந்த மாயா விநோத தேவதை, "என் தங்கையை அழித்த பிரதாபனா நீ? உன்னை இங்கேயே கடலுக்கு இரையாக்குகிறேன்!" என்று கத்தினாள்.அவளது கட்டளையை ஏற்று, கூர்மையான ஈட்டிகளுடன் கடல் பூதங்கள் பிரதாபனைச் சூழ்ந்தன. பிரதாபன் தண்ணீருக்குள்ளும் தன் வாளை மின்னல் வேகத்தில் சுழற்றினான். பூதங்களின் ஈட்டிகளைத் துண்டு துண்டாக வெட்டி, தன் வீரம் மற்றும் சாதுரியத்தால் அவர்களை நொறுக்கித் தள்ளினான். பூதங்கள் அலறியடித்துக் கொண்டு கடலின் இருட்டுக்குள் ஓடி மறைந்தன.பகுதி 4: இறுதி மோதலும் சாப விமோசனமும்பூதங்கள் தோற்றதால் ஆத்திரமடைந்த தேவதை, அந்த மாயக் கல்லைத் தூக்கிப் பிரதாபனை நோக்கி விசித்திரமான மந்திரப் புகையை ஏவினாள். அந்தப் புகை பிரதாபனைச் சுற்றியதும், அவனது உடல் கல்லைப் போல உறையத் தொடங்கியது.ஆனால், பிரதாபன் தன் மன உறுதியை தளரவிடவில்லை. தன் இடுப்பில் இருந்த கூர்மையான சிறு கத்தியை ஓங்கி, தேவதையின் கையில் இருந்த மாயக் கல்லின் மீது துல்லியமாக எறிந்தான். 'டங்' என்ற சத்தத்துடன் அந்த நாகலோகத்து மாயக் கல் சுக்குநூறாக உடைந்து சிதறியது!மந்திரக் கல் உடைந்த அடுத்த நொடி, தேவதையின் மாயாஜால சக்திகள் யாவும் அழிந்து, அவளும் கடலின் உப்பு நீராகக் கரைந்து போனாள்.முடிவுரைஅதே நேரத்தில், கரையில் மயக்கத்திலிருந்த ஒட்டுமொத்த பேரரசு மக்களும் தங்களின் ஆன்மாக்களைத் திரும்பப் பெற்று, ஆழ்ந்த உறக்கத்திலிருந்து விழிப்பது போல புத்துணர்ச்சியுடன் எழுந்தனர். கடலில் இருந்து கம்பீரமாக வெளிவந்த மாவீரன் பிரதாபனை, மக்கள் தங்களின் இரட்சகனாகக் கொண்டாடி மகிழ்ந்தனர்.
என்றும் அதே அன்புடன்.. உங்கள் இனிய தோழன் ஜானி.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக