அந்தகாரக் காடும் அக்னிப் பறவையும்..-பிரதாபனின் வீர சாகசம்

ஹாய் ஆல்! நமது பிரதாபனின் சாகசம் மூன்றாம் பாகம் இதோ..  

பிரதாபனின் வீர சாகசம்: பகுதி 3 — அந்தகாரக் காடும் அக்னிப் பறவையும்

கடலோரப் பேரரசை மீட்டுத் தந்த பிரதாபனின் புகழ் திசையெங்கும் பரவியது. எனினும், தீமையின் நிழல் உலகெங்கும் முற்றிலும் அழியவில்லை என்பதை அவன் அறிந்திருந்தான். தன் அடுத்த பயணத்தைத் தொடங்கிய பிரதாபன், சூரிய ஒளியே நுழைய முடியாத 'அந்தகாரக் காடு' என்ற அடர்ந்த வனப்பகுதியை வந்தடைந்தான்.

பகுதி 1: கல் நெஞ்சம் கொண்ட கானகம்

அந்தக் காட்டின் எல்லைக்குள் நுழைந்தபோதே பிரதாபனுக்கு ஏதோ ஒரு விசித்திரமான அதிர்வு தெரிந்தது. மரங்களின் கிளைகள் மனிதக் கரங்களைப் போல அசைந்தன. பாறைகள் அனைத்தும் ஏதோ ஒரு பயங்கரமான வடிவத்தில் செதுக்கப்பட்டது போல் இருந்தன.

சற்று தூரம் சென்றபோது, ஒரு பெண் அழுதுகொண்டே ஓடிவந்து பிரதாபனின் காலில் விழுந்தாள். "வீரனே! எங்களைக் காப்பாற்று. இந்தக் காட்டின் நடுவே இருக்கும் பனிமலையில் ஒரு கருப்பு மந்திரவாதி வாழ்கிறான். அவன் தன் பேராசைக்காக, இரவில் இந்தக் காட்டு வழியே செல்லும் வழிப்போக்கர்களைப் பிடித்து, அவர்களின் உடலைத் தன் மாந்திரீக சக்தியால் அப்படியே கல்லாக மாற்றி விடுகிறான். இதோ, என் கணவனும் சில நாட்களுக்கு முன் அவனால் கல்லாகிவிட்டான்!" என்று கண்ணீர் வடித்தாள்.

பகுதி 2: அக்னிப் பறவையின் விசித்திரக் காவல்

மக்களின் துயர் துடைக்கப் புறப்பட்ட பிரதாபன், காட்டின் நடுவே இருந்த பனிமலையை நோக்கிச் சென்றான். பனிமலையின் உச்சியை அவன் அடைந்தபோது, அங்கே ஒரு பிரம்மாண்டமான கூண்டு இருந்தது. அதனுள், உடல் முழுவதும் நெருப்புப் பிழம்புகளாய் எரியும் விசித்திரமான 'அக்னிப் பறவை' ஒன்று சிறைபிடிக்கப்பட்டிருந்தது.

அந்தப் பறவையின் உஷ்ணத்தால் பனிமலை உருகாமல் இருக்க, அதைச் சுற்றி மாயாஜால பனிவளையங்கள் அமைக்கப்பட்டிருந்தன. பனிமலையின் குகையிலிருந்து அட்டைப் பூச்சியைப் போன்ற கொடூர முகமுடைய கருப்பு மந்திரவாதி வெளிப்பட்டான். "பிரதாபா! நீ இவ்வளவு தூரம் வருவாய் என்று எனக்குத் தெரியும். இந்த அக்னிப் பறவையின் கண்களில் இருந்து வெளிப்படும் கதிர்களைக் கொண்டுதான், நான் மனிதர்களைக் கல்லாக மாற்றுகிறேன். இப்போது உன்னையும் அந்தப் பட்டியலில் சேர்க்கப் போகிறேன்!" என்று கொக்கரித்தான்.

பகுதி 3: மாயாஜாலப் போர்

மந்திரவாதி தன் கையை அசைத்ததும், கூண்டிலிருந்த அக்னிப் பறவை தன் கூர்மையான கண்களிலிருந்து நீல நிறக் கதிர்களைப் பிரதாபனின் மீது பாய்ச்சியது. பிரதாபன் மின்னல் வேகத்தில் தன் வாளைக் குறுக்கே பிடித்து, அந்தக் கதிர்களைத் தடுத்தான். வாளில் பட்டுத் தெறித்த கதிர்கள் அங்கிருந்த பனிப்பாறைகளை நொடிப் பொழுதில் கல்லாக மாற்றின.

தொடர்ந்து தற்காத்துக் கொள்வது சரிவராது என்றுணர்ந்த பிரதாபன், தன் சாதுரியத்தைப் பயன்படுத்தினான். பனிமலையின் தரையில் இருந்த ஒரு பளபளப்பான பனிப்பாறையைத் தன் வாளால் வெட்டி, அதை ஒரு கண்ணாடி போல மந்திரவாதியின் முகத்திற்கு நேரே திருப்பினான். பறவை மீண்டும் ஏவிய கதிர், அந்தப் பனிப்பாறையில் பட்டு எதிரொலித்து, நேராகக் கருப்பு மந்திரவாதியின் மீதே பாய்ந்தது!

பகுதி 4: சாப விமோசனமும் விடுதலையும்

மந்திரக் கதிர் தன் மீது பட்ட அடுத்த கணமே, அந்தப் பாதகச் செயல்களைச் செய்த கருப்பு மந்திரவாதி அலறியபடி, ஒரு கரிய நிறக் கல் சிலையாக மாறிப் போனான். அவன் கல்லானதும், அவனது மாந்திரீகக் கூண்டு தானாக உடைந்தது.

சிறையிலிருந்து விடுபட்ட அக்னிப் பறவை, பிரதாபனுக்கு நன்றி செலுத்தும் விதமாகத் தன் தலையை வணக்கியது. பின்னர், அது காட்டின் மீது வட்டமிட்டுத் தன் இறக்கைகளிலிருந்து ஒளிரும் அக்னித் துகள்களைத் தூவியது. அந்தத் துகள்கள் பட்ட இடமெல்லாம், கல்லாகக் கிடந்த நூற்றுக்கணக்கான மனிதர்கள் மீண்டும் உயிர் பெற்று, ரத்தமும் சதையுமாகத் தங்களின் பழைய நிலைக்குத் திரும்பினர்.

முடிவுரை

சாபம் நீங்கிய மக்கள் அனைவரும் மகிழ்ச்சிக் கடலில் திளைத்து, மாவீரன் பிரதாபனைத் தங்கள் தோள்களில் தூக்கிக் கொண்டாடினர். அக்னிப் பறவை வானில் பறந்து சென்று மறைந்தது. பிரதாபன், தீமை இருக்கும் இடத்தை நோக்கித் தன் பயணத்தை மீண்டும் கம்பீரமாகத் தொடர்ந்தான்.