பிரதாபனின் வீர சாகசம்: பகுதி 4 — ஆகாயக் கோட்டையும் காலச்சக்கர அரக்கனும்
அந்தகாரக் காட்டின் சாபத்தை நீக்கிய பிரதாபனின் வீரம், இம்முறை அவனைப் பூமிக்கு மேலே இருந்த ஒரு விசித்திர உலகத்திற்கு அழைத்துச் சென்றது.
பகுதி 1: தலைகீழான உலகம்
பிரதாபன் 'சூரியகிரி' என்ற உயரமான மலைப் பிரதேசத்தை அடைந்தபோது, அங்கிருந்த மக்கள் அனைவரும் வானத்தைப் பார்த்து அழுதுகொண்டிருந்தனர். அந்த ஊரின் காலம் தலைகீழாக மாறியிருந்தது. காலையில் உதிக்க வேண்டிய சூரியன் நள்ளிரவில் உதித்தது; பகல் நேரத்தில் விண்மீன்கள் மின்னின. பயிர்கள் யாவும் முதிர்ச்சி அடைவதற்கு முன்பே கருகி உதிர்ந்தன.
அங்கிருந்த தலைமை ஜோதிடர் பிரதாபனிடம் ஓடிவந்து, "மாவீரனே! மேகங்களுக்கு மேலே மிதக்கும் 'ஆகாயக் கோட்டை' ஒன்றில் 'காலச்சக்கர அரக்கன்' என்பவன் வாழ்கிறான். அவன் பிரபஞ்சத்தின் நேரத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் விசித்திரமான 'காலச்சக்கரத்தை'த் தலைகீழாகச் சுழற்றி, எங்கள் ஆயுளையும், இயற்கையையும் அழித்து வருகிறான்!" என்று முறையிட்டார்.
பகுதி 2: மேகங்களை நோக்கிய பயணம்
விஷயத்தைக் கேட்ட பிரதாபன், முந்தைய பகுதியில் அவன் காப்பாற்றிய அக்னிப் பறவையை நினைத்துப் பார்த்தான். அவனது எண்ண ஓட்டத்தை உணர்ந்தது போல, அக்னிப் பறவை வானில் இருந்து மின்னல் வேகத்தில் இறங்கி வந்தது. பிரதாபன் அதன் மீது ஏறிக்கொள்ள, பறவை மேகங்களைக் கிழித்துக் கொண்டு ஆகாயக் கோட்டையை நோக்கிப் பறந்தது.
அக்கோட்டையின் வாசல் முழுவதும் கூர்மையான இரும்புக் கத்திகளாலான சுழலும் சக்கரங்களால் சூழப்பட்டிருந்தது. பிரதாபன் தன் அசாத்திய துணிச்சலால், பறவையின் மீதிருந்து பாய்ந்து, அந்தச் சக்கரங்களுக்கு இடையே புகுந்து கோட்டைக்குள் இறங்கினான்.
பகுதி 3: காலச்சக்கர அரக்கனின் விசித்திர மாயை
கோட்டையின் மைய மண்டபத்தில், நான்கு கைகளும், நெற்றியில் கடிகார முள்ளும் கொண்ட காலச்சக்கர அரக்கன் அமர்ந்திருந்தான். அவனுக்குப் பின்னால் பிரம்மாண்டமான தங்கக் காலச்சக்கரம் சுழன்று கொண்டிருந்தது.
பிரதாபனைக் கண்ட அரக்கன், "மானிடனே! என் காலச்சக்கரத்தை நான் பின்னோக்கிச் சுழற்றினால், நீ மீண்டும் ஒரு சிறு குழந்தையாக மாறிவிடுவாய்! உன்னால் என்னை என்ன செய்ய முடியும்?" என்று கூறித் தன் மாயாஜால சக்தியால் காலச்சக்கரத்தை வேகமாகப் பின்னோக்கிச் சுழற்றினான்.
அடுத்த நொடி, பிரதாபனின் உடல் தளர்ந்து, அவனது வயது குறைவது போன்ற மாயை ஏற்பட்டது. ஆனால், பிரதாபன் தன் மனதை ஒருமுகப்படுத்தி, "காலம் என்பது இயற்கையின் விதி, அதை மாற்ற உனக்கு உரிமையில்லை!" என்று முழங்கியபடி, தன் வாளை ஓங்கித் தரையில் பலமாகத் தட்டினான்.
பகுதி 4: இறுதி உத்தி
வயது குறைந்து கொண்டே சென்ற நிலையிலும், பிரதாபன் தன் முழு பலத்தையும் திரட்டி, அரக்கனை நோக்கிப் பாய்ந்தான். அரக்கன் தன் நான்கு கைகளாலும் பிரதாபனைத் தாக்க முற்பட்டான். பிரதாபன் சாதுரியமாக அவனது தாக்குதல்களில் இருந்து தப்பித்து, அரக்கனின் நெற்றியில் இருந்த கடிகார முள் போன்ற விசித்திரமான மூன்றாவது கண்ணைக் குறிவைத்துத் தன் வாளைப் பாய்ச்சினான்.
"ஆஆஆ..." என்று அலறிய அரக்கன், தன் நெற்றிக் கண் உடைந்ததும் நிலைதடுமாறித் தரையில் விழுந்தான். அவன் விழுந்த வேகத்தில், அவனது கட்டுப்பாட்டில் இருந்த காலச்சக்கரம் நேராகச் சுழலத் தொடங்கி, பின்னர் முற்றிலும் உடைந்து நின்றது.
முடிவுரை
அரக்கன் மடிந்த அடுத்த கணமே, பூலோகத்தில் காலம் மீண்டும் சீரானது. சூரியனும் சந்திரனும் தங்களுக்குரிய நேரத்தில் உதிக்கத் தொடங்கின. பிரதாபன் மீண்டும் தன் முழுமையான வாலிப வடிவத்தைப் பெற்றான். ஆகாயக் கோட்டை காற்றில் கரைந்து போக, அக்னிப் பறவை பிரதாபனைப் பத்திரமாகப் பூமியில் கொண்டு வந்து சேர்த்தது. மக்கள் அனைவரும் பிரதாபனைத் தங்கள் குலதெய்வமாகப் போற்றிப் புகழ்ந்தனர்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக