லண்டனிலிருந்து வெஸ்ட் இண்டீஸ் தீவுகளுக்கு புறப்பட்டுச் சென்ற அனிதா என்ற பார்க் கப்பல், வட முனையைக் கடந்து வழிநடத்திய பைலட்டைக் (கப்பலோட்டி) கீழிறக்க டீல் அருகே பின்தள்ளிச் சென்றது.
“பிரியாவிடை, கேப்டன் லேன்,” என்று மூன்று ஷால்களில் சுருண்டிருந்த குட்டையான, தடிப்பான பைலட் சொன்னான். “உங்களுக்கு நல்ல பயணம் அமையட்டும்.”
“நன்றி, ஐயா,” என்று வலிமையான உடலமைப்புள்ள கேப்டன் அவன் நீட்டிய கையை குலுக்கிக் கொண்டார். உயரமாகவும் ஒல்லியாகவும், பக்கங்களில் தடித்த மீசையுடனும், குளிர்ந்த சாம்பல் நிறக் கண்களுடனும் இருந்தார். “ஆறு மாதங்களில் வீட்டுக்கு திரும்பும் பயணத்தில் உங்களை மீண்டும் ஏற்றிக் கொள்வேன் போலிருக்கிறது!”
“சரி, காற்று உங்களுக்கு சாதகமாக இருக்கிறது.” என்று பைலட் யாக்கோபின் ஏணியின் முதல் படியில் கால்வைத்தான். “இந்தப் பயணத்துக்கு உங்கள் மகன் ஜாக்கை கையொப்பமிட்டு சேர்த்துவிட்டீர்களா? இப்போது அவன் பெரிய பையனாகி இருப்பான் அல்லவா!”
கேப்டன் லேன் சற்றுக் கோபமாக முகத்தை சுளித்தார். “என் மகன் அவன் அம்மாவுடன் வீட்டில்தான் இருக்கிறான்,” என்று கடுமையாகச் சொன்னார்.
“அவன் கடலுக்குப் போகும் அளவுக்கு அதிகமாக கனவுகளிலேயே வாழ்பவன்!”
“கனவுக்காரனா?” என்று பைலட் ஆச்சரியப்பட்டான். “அவன் பள்ளியில் குத்துச்சண்டையில் வெள்ளிக் கோப்பை வென்றதாக நீங்கள் சொன்னீர்களே!”
“அவன் எப்போதும் புத்தகத்தில்தான் மூக்கை புதைத்துக் கொண்டு இருப்பான்,” என்று கேப்டன் கூறினார். மேலும் “ஒரு கப்பலில் பண்டிதர் போன்றவர் எதற்கு? இல்லை, ஐயா, அவனை அழைத்து வர மறுத்துவிட்டேன்!” என்றார்.
பைலட் காத்திருந்த படகுக்குள் இறங்கியபோது தலையசைத்துக்கொண்டே இருந்தான். அனிதா கப்பலில் உத்தரவுகள் முழங்க, அனைத்து பறக்கைகளையும் விரித்து அவள் வேகமாக முன்னேறத் தொடங்கினாள்.
ஒரு பெரிய பறவை போல சேனல் கடலைத் தாண்டி வேகமாகச் சென்று கொண்டிருந்தது. கேப்டன் ஜோசப் லேன் ஒரு சிறந்த கடலோடி. ஆனால் கடலோட்டக் கலைகளை அவர் பழைய முறையில், அனுபவத்தின் அடிப்படையில் கற்றவர். அதனால் புத்தக அறிவை அவர் கொஞ்சம் இகழ்ந்து பார்த்தார். அதுவே அவரது ஒரே மகனிடம் அவர் நியாயமற்றவராக இருப்பதற்குக் காரணமாகியது.
அனிதா கப்பல் முன்சென்று, முன் பறக்கைகளின் மீது தெறிக்கும் நீர்த்துளிகளைப் பறக்கவிட்டு சீறிச் சென்றது. சேனல் கடல் பின்னால் மறைந்ததும், வளைகுடாவின் முதல் பெரிய அலைகளை நோக்கி அவள் பாய்ந்தாள்.
பயணத்தின் மூன்றாம் நாளின் காலை வேளையில், கவலையுடன் இருந்த ஸ்டூவர்ட், பின்புற மேடையில் நின்றிருந்த கேப்டன் லேனை அணுகினார்.
“அய்யா,” என்றார் அவர், “என் பொருட்களில் சில காணாமல் போயிருக்கின்றன.”
“நீங்களே சாப்பிட்டுவிட்டீர்கள்!” என்று முதல் மேட் சிரித்துக்கொண்டு இடைமறித்தார். அவர் பெரிய உடல் அமைப்புடன், செம்மஞ்சள் நிற அடர்ந்த தாடியுடனும், சீஸ்-கட்டர் தொப்பிக்குக் கீழே வெளியே தெரியும் சிவப்பு முடித் துடுப்புகளுடனும் இருந்தார். “அவர் மிகவும் மெலிந்து போயிருக்கிறார், கேப்டன்? இல்லையா?” என்று ஸ்டூவர்டின் மெலிந்த உடலைக் காட்டி கிண்டலாகச் சொன்னார்.
“வாலி, கப்பலின் அறை உடைக்கப்பட்டதாகச் சொல்கிறீர்களா?” என்று கேப்டன் கடுமையாகக் கேட்டார். “அப்படியா? கப்பல் முழுவதும் தேட வேண்டும், மிஸ்டர் க்ரோகில்,” என்று முதல் மேட்டை நோக்கித் திரும்பினார்.
அனிதா கப்பலின் குழுவினர் இந்த உத்தரவை ஒரு பெரிய வேடிக்கையாக எடுத்துக் கொண்டனர். அவர்கள் உற்சாகமாகவே தேடத் தொடங்கினர். இரண்டு மேட்களின் கோபக் குரல்களைப் பொருட்படுத்தாமல், கீழ்தளத்தில் எலிகளை விரட்டியும், கப்பலின் பூனைக்கு பின்னால் ஓடியும் அலைந்தனர்.
முன்புறத்தில் ஏற்பட்ட இன்னும் பெரிய குழப்பம் கேப்டன் லேனை கோபத்துடன் பின்புற மேடைக்கு வரச்செய்தது.
“அய்யா,” என்றார் அவர், “என் பொருட்களில் சில காணாமல் போயிருக்கின்றன.”
"மிஸ்டர் குரோகில்!" என்று அவர் கோபமாகக் கத்தினார், "அங்கே கீழே என்ன நடக்கிறது?"
முன்புற அறையில் திடீரென அமைதி நிலவியது. சைமைப் பற்றிய அவர்களின் தனிப்பட்ட எண்ணம் எப்படியிருந்தாலும், ஜாக்கின் பதிலை ஆவலுடன் காத்திருந்தார்கள். சைமின் நடத்தை திட்டமிட்ட சவால் என்பதை உணர்ந்ததும், ஜாக் சிரித்தபடி பதிலளித்தான்.
“உன்னைப் போன்ற பெரிய மரக்கட்டைகளை கடல் வழியில் தவிர்த்து என் பாதையைத் தெளிவாக வைத்துக் கொள்வேன். பயமென்பதே இல்லை!”
அந்த பதிலை கேட்டதும், கப்பலாளர்கள் கைகொட்டி சிரித்தனர். சைம் கோபமாக முன்வந்தான். ஆனால் டாம் கிட்சன் அவனைத் தள்ளிவிட்டான்.
“இந்த விவாதத்தை இரண்டாவது டாக்-வாட்சில் முடிப்போம்,” என்று அறிவித்தான். இரண்டாவது டாக்-வாட்ச் (மாலை 6 முதல் 8 வரை, கரையோர நேரம்) என்பது கப்பல் வாழ்க்கையில் ஒரு சமூக இடைவேளை. அப்போது இரு காவல் நேரங்களும் சேர்ந்து புகை பிடித்து உரையாடி, நட்புகளையும் பழைய பகைகளையும் தீர்த்துக் கொள்வார்கள்.
எட்டு மணி மணி அடித்ததும், இரண்டாவது மேட் மிஸ்டர் ஜிம் ஆல்பிரஸ், பின்புற மேடையில் நடந்து கொண்டிருந்தார். பறக்கைகளின் வீக்கம், வானத்தின் நிலை, சக்கரத்தில் இருந்த கப்பல் ஓட்டியின் செயல் ஆகியவற்றைக் கவனித்துக் கொண்டிருந்தார். திடீரென முன்புற அறையிலிருந்து சிறிய அணிவகுப்பு ஒன்று வெளியே வந்தது. சில நிமிடங்கள் அவர் முன்புறத்தை நோக்கி நின்றார். அவரது சிவந்த முகத்தில் மெதுவான புன்னகை பரவியது.
அரைமணி நேரம் கழித்து முதல் மேட் மிஸ்டர் க்ரோகில் கீழ்தளத்திலிருந்து ஓடிவந்து கேட்டார்: “மிஸ்டர் ஆல்பிரஸ், ஏதாவது தகவல் இருக்கிறதா?”
“கேப்டனின் மகன் அந்த கடினமான சைமுடன் சண்டையிட்டான்,” என்றார் இரண்டாவது மேட்.
“அப்படியா? யார் ஜெயித்தான்?” என்று ஆவலுடன் கேட்டார் முதல் மேட்.
“இப்போது எல்லாம் முடிந்துவிட்டது. சமமாக முடிந்தது என்று நினைக்கிறேன். ஆனால் அந்தப் பையனுக்கு தைரியம் இருக்கிறது, மிஸ்டர் க்ரோகில். மேலும், குத்து கொடுப்பதையும் நன்றாக அறிவான்.”
ஜாக் சுத்தமான, அழகான நுட்பத்துடன் சண்டையிட்டான். அதே சமயம் சிரித்தபடியும் கவலையற்ற தோற்றத்துடனும் இருந்தான். அதை பார்த்த மாலுமிகள் உடனே அவனை விரும்பத் தொடங்கினர். சைம் வயதிற்கு மேல் பலமாக இருந்தாலும், ஜாக் தன்னால் முடிந்தவரை தைரியமாக நின்றான். மேலும், சண்டையை நிறுத்த முதல் வாய்ப்பை அவனே பயன்படுத்தினான்.
இரண்டு நாட்களுக்கு பிறகு கடும் காற்று வீசியது. நள்ளிரவில் பறக்கைகளைச் சுருட்ட அனைத்து மாலுமிகளும் எழுப்பப்பட்டனர். மிஸ்டர் க்ரோகில் உத்தரவிட்டதும், ஜாக் தயக்கமின்றி செயல்பட்டான். இரண்டாவது மேட்டின் பின்னால் ஏணிகளில் ஏறி, உயரத்தில் அசைந்து கொண்டிருந்த பறக்கைகளைச் சுருட்ட உதவினான். சில நிமிடங்களுக்கு முன்பே தொங்கிக் கட்டியிருந்த தன் தூக்குப்படுக்கையில் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்திருந்தாலும், அவன் ஒருபோதும் உயரத்தில் வேலை செய்ததில்லை என்றாலும், உற்சாகமாக உழைத்தான்.
அவர்கள் “லைன்” கடந்து சென்றபோது, கடல் மரபின்படி நடத்தப்பட்ட கடினமான ஆனால் நகைச்சுவை கலந்த விழாக்களையும் ஜாக் சிரித்தபடி ஏற்றுக்கொண்டான். அது அவனை ஒரு முழுமையான கடலோடியாக மாற்றியது.
“உன்னை நாங்கள் உண்மையான கடலோடியாக மாற்றிவிடுவோம்,” என்று மார்பு முழங்க சிரித்தபடி போசன் மேத்யூ கிளே சொன்னான். “உன் தலையில் உள்ள ஒவ்வொரு முடியும் கயிறாக மாறும். உன் இரத்தம் முழுவதும் ஸ்டாக்ஹோம் டாராக மாறும். உன் விரல்கள் எல்லாம் கொக்கிகளாக மாறும்! உன் நரம்புகளில் உப்பு இல்லாமல் அந்த முடிச்சுகளை இவ்வளவு சீக்கிரம் கற்றுக்கொள்ள முடியாது,” என்று ஜாக்கின் தோளில் அன்பாகத் தட்டினான்.
அவர்கள் கிங்ஸ்டன் சென்றடைந்தனர். அங்கு வீட்டுப் பொருட்களையும் இரும்புப் பொருட்களையும் இறக்கி, அதற்குப் பதிலாக சர்க்கரை மூட்டைகளையும் கோகோவையும் கப்பல் அடித்தளத்தில் ஏற்றினர்.
ஆனால் வீட்டுக்குத் திரும்ப புறப்பட்ட இருபத்துநான்கு மணிநேரத்திற்குள் மோசமான வானிலையை எதிர்கொண்டனர். கடும் அலைகள் தொடர்ந்து டெக்கை அடித்ததால், ஒரு வாரம் முழுவதும் ஜாக்கின் உடைகள் எதுவும் வறண்டதாக இருக்கவில்லை. வானம் கனமான மேகங்களால் மூடப்பட்டிருந்தது. அதனால் நண்பகலில் சூரியன் உயரத்தை அளந்து கப்பலின் நிலையை கணிக்க முடியவில்லை. அல்லது காலை, மாலை நேரங்களில் தெளிவான திசை கோட்டில் நட்சத்திரம் அல்லது நிலவைப் பார்த்து கணிக்கவும் சிரமமாக இருந்தது. அவ்வாறான அளவீடுகளிலிருந்தே அகலாங்கு கணக்கிடப்படுகிறது; எளிய கணக்கீட்டின் மூலம் தெப்பாங்கும் பெறப்படுகிறது.
அகலாங்கு-லேட்டிட்யூட் தெப்பாங்கு-லாஞ்சிட்யூட்
“முன்புறத்தில் பாறை அலைகள்! கப்பலின் இடப்புற முனையில் நிலம்!” என்று கண்காணிப்பாளரிடமிருந்து பதற்றமான குரல் ஒலித்தது.
ஒரு சோர்வான நாளை மற்றொரு நாள் தொடர்ந்து வந்தது. இந்த நாட்களெல்லாம் கேப்டன் லேன் ஜாக்கிடம் ஒரு வார்த்தையும் பேசவில்லை. கப்பலில் அவன் இருப்பதே தெரியாதது போல நடந்துகொண்டார்.
ஜாக் எட்டு மணி நேரக் காவல் வேலையை மேற்கொண்டான். கப்பலின் சக்கரத்தைப் பிடித்து, சபித்துக்கொண்டிருந்த மூன்று மாலுமிகளுடன் சேர்ந்து, கடும் காற்றில் கப்பலின் திசையை நிலையாக வைத்திருக்க போராடினான். அவனை விடுவித்தபோது, அலைகளால் அசைந்துக் கொண்டிருந்த ஈரமான மேடையில், உயிர்காப்புக் கயிறுகளைப் பிடித்தபடி தடுமாறிச் சென்றதை கவனித்த முதல் மேட் கேப்டனிடம் சொன்னார்:
“உங்கள் மகனில் நல்ல திடப்புணர்ச்சி இருக்கிறது, கேப்டன்.”
“என் கப்பலில் உள்ள ஒவ்வொருவரும் தங்கள் கடமையைச் செய்ய வேண்டும் என்று நான் எதிர்பார்க்கிறேன்,” என்று கேப்டன் லேன் கடுமையாகப் பதிலளித்தார். “என் மகனுக்காக மட்டும் விதிவிலக்கு செய்ய வேண்டிய காரணம் ஏதாவது இருக்கிறதா, மிஸ்டர்?”
அடுத்த நாள், ஜாக் தனது நண்பர்களுடன் மிசன் பறக்கைகளின் கயிறுகளைச் சரிசெய்துக்கொண்டிருந்தபோது, அவன் தந்தை கீழே சென்று தன் தொலைநோக்கிக் கண்ணாடியை எடுத்து வரும்படி கூப்பிட்டார்.
ஜாக் கப்பலை காப்பாற்றுகிறான்
சலூனில் கீழே சென்ற ஜாக், கண்ணாடியை கைமடியில் வைத்து வெளியே வரத் தயாராக இருந்தான். அப்போது மேசையில் பரவிக் கிடந்த எண்களால் நிரம்பிய பல தாள்கள் அவன் கண்களில் பட்டன. கப்பல் திடீரென ஆடியதால், அவற்றில் சில தாள்கள் அவன் காலடியில் பறந்துவந்தன. அவற்றை எடுத்தான். திருப்பிக் கொடுக்க முயன்றபோது, சில எண்கள் அவனுக்குச் சரியாகத் தோன்றவில்லை.
தந்தை கொடுத்த பணியை ஒரு கணம் மறந்து, அவன் ஒரு பென்சிலை எடுத்துக் கொண்டு தன் கணக்குகளை விரைவாக எழுதத் தொடங்கினான்.
அந்தத் தாள்களின் மேல் ஒரு நிழல் விழுந்தது. ஜாக் தலைதூக்கிப் பார்த்தான். அமைதியாக அவனை கவனித்துக் கொண்டிருந்தவர் முதல் மேட்.
“உன் அப்பா கொஞ்சம் கோபமாக இருக்கிறார்,” என்றார் அவர். “நீ ஏன் தாமதிக்கிறாய் என்று புரியவில்லை. அந்தக் கணக்குகள் பற்றி என்ன நினைக்கிறாய்?” என்று தாள்களை நோக்கிக் காட்டினார்.
“இவை, ஐயா, நமது நிலையை ‘டெட் ரெக்கனிங்’ முறையில் கணித்த கணக்குகள் தானே?” என்று ஜாக் கேட்டான். மிஸ்டர் க்ரோகில் தலைஅசைத்தார். “சரி… நான் என்ன சொல்ல முடியும்…” என்று ஜாக் தயக்கத்துடன் சொன்னான்.
“அப்படியானால், அவை சரி இல்லை என்று சொல்கிறாயா?” என்று மேட் கேட்டார். “நான் அதில் முழுமையாக மகிழ்ச்சி அடைவதில்லை,” என்று ஜாக் சொன்னான்.
அந்த நேரத்தில் மேல்சாளரம் பலமாகத் திறந்து அடித்தது. கேப்டன் லேன் காற்றின் சத்தத்தைக் கூட மூழ்கடிக்கும் குரலில் அவர்களை அழைத்தார். அந்தக் கணக்குகள் பற்றி அப்போது மீண்டும் எதுவும் பேசப்படவில்லை. ஆனால் இரவு உணவின் போது, முதல் மேட் சற்றுத் தயக்கத்துடன் அதில் தவறு இருக்கலாம் என்று குறிப்பிட்டார்.
“முப்பது ஆண்டுகளாக நான் டெட் ரெக்கனிங் செய்து வருகிறேன், மிஸ்டர். ஒரு கப்பலையும் இழந்ததில்லை,” என்று கேப்டன் கடுமையாகச் சொன்னார்.
ஆனால் அவர் முட்டாளல்ல. பின்னர் தனியாகத் தன் அறைக்கு சென்று, ஜாக் செய்த திருத்தங்களைப் பார்த்தார். அதன் பிறகு அனிதா கப்பலை புதிய திசைக்கு மாற்ற உத்தரவிட்டார்.
பின்னர் ஜாக்கை அழைத்தார். “உன் கணக்குகள் சரி. என்னுடையவை தவறு,” என்று குளிர்ந்த குரலில் சொன்னார். “மிஸ்டர் க்ரோகிலிடம் நான் என் தவறை ஒப்புக்கொண்டதைத் தெரிவிக்கவே இதைச் சொல்கிறேன். ஆனால் அதனால் நான் அல்லது என் அதிகாரிகள் உனக்கு கடன்பட்டவர்கள் என்று நினைக்காதே. உனக்கு நல்ல கல்விக்காக நான் செலவு செய்தேன். கணிதத்தில் நன்றாகப் பயிற்சி பெற்றிருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பது என் உரிமை. அதுதான். இப்போது முன்புறத்திற்குச் செல்.”
முதல் மேட் மெதுவாக விசில் ஊதினார். தன் மனதில் அவர் யோசித்தார்: நல்ல கல்விக்காகச் செலவு செய்தாலும், ‘டெட் ரெக்கனிங்’ போன்ற சிக்கலான கணக்குகளைச் செய்ய முடியாத தந்தைகள் எத்தனை பேர்? ஆனால் அதை வெளியில் சொல்லவில்லை.
வானிலை இன்னும் மோசமானது. வளைகுடாவில் பலமாக வீசிய காற்று, சேனல் கடலை அணுகும்போது தடித்த பனியாக மாறியது. பல நூறு மைல்கள் தவறான திசையில் சென்றிருக்கக் கூடும் என்ற பயம் முதல் மேட்டின் மனதில் எழுந்தது. அவர்கள் லிசார்டைத் தாண்டிச் செல்வதற்குப் பதிலாக, ஐரிஷ் கரையை நோக்கி மோதிவிடக் கூடும் என்று அவர் அஞ்சினார்.
ஆனால் உண்மையில், ஜாக் திசையை மிகச் சரியாக அமைத்திருந்தான்.
ஒரு உயர்ந்த காற்று பனியை சிதறடித்தபோது எல்லோருக்கும் நிம்மதி ஏற்பட்டது. ஆனால் வடகிழக்கிலிருந்து வீசிய காற்று வேகமாக அதிகரித்தது. காலை காவல் நேரத்தில் திடீரென கண்காணிப்பாளரின் பதற்றக் குரல் ஒலித்தது:
“முன்புறத்தில் பாறை அலைகள்! கப்பலின் இடப்புற முனையில் நிலம்!”
கப்பல் தலைகீழான தேனீச்சிட்டைப் போல கொந்தளித்தது. கேப்டன் லேன் தொலைநோக்கிக் கண்ணாடியுடன் மிசன் சங்கிலிகளுக்கு பாய்ந்து, அங்கிருந்து கடுமையான முகத்துடன் பின்புற மேடைக்கு வந்தார்.
“நாம் வூல்ஃப் ராக்கை நோக்கி செல்கிறோம்,” என்று கனமாகச் சொன்னார். பின்னர் விரைவான உத்தரவுகளை வழங்கினார். மேட் அவற்றை மீண்டும் குரலெழுப்பினார். போசனின் விசில் காற்றில் கீச்சென்றது.
ஜாக் சக்கரத்தில் இருந்தான். அபாயம் எவ்வளவு தீவிரம் என்பதை அவன் நன்றாக உணர்ந்தான். உயர்ந்த அலைகள் கப்பலை கரையை நோக்கி தள்ளிக்கொண்டிருந்தன. டாம் கிட்சன் ஓடி வந்து ஜாக்குடன் சேர்ந்து சக்கரத்தைப் பிடித்தான். அனுபவமுள்ள கைகள் spoke-களைப் பற்றியவுடன் கப்பல் சற்றே அமைதியாகியது.
அன்று முழுவதும் அவர்கள் கரையை விட்டு விலக போராடினர். பறக்கைகள் காற்றுக்கு எதிராகச் சீரமைக்கப்பட்டன. ஆனால் செய்த எல்லா முயற்சிகளுக்கும் பிறகும் அனிதா மெதுவாகவும் உறுதியுடனும் பாறை அலைகளை நோக்கி இழுக்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது.
“நாம் ‘க்ளப்-ஹால்’ செய்ய வேண்டியிருக்கிறது, மிஸ்டர்,” என்று இறுதியில் ஜாக்கின் தந்தை சொன்னதை அவன் கேட்டான். “அந்த முறையை உங்களுக்கு தெரியுமா?” சிறிது இடைவெளி. பின்னர் அவர் சொன்னார், “என் மகனைக் காண்பேன்… உங்களுக்குத் தெரியாவிட்டால் வேறு வழி யோசிக்க வேண்டும்.”
மேட் மெதுவாக ஏதோ சொன்னார். கேப்டன் கசப்பாகச் சிரித்தார். பின்னர் ஜாக்கை நோக்கித் திரும்பினார்.
“மிஸ்டர் க்ரோகில் உன் புத்தக அறிவில் நம்பிக்கை வைத்திருக்கிறார். எனக்கு அதில் அப்படி நம்பிக்கை இல்லை,” என்று கடினமாகச் சொன்னார். “பள்ளியில் ‘க்ளப்-ஹாலிங்’ கற்றுக் கொடுத்தார்களா?”
“அவை நம்முடைய நிலையை dead reckoning மூலம் கணக்கிட்ட கணக்குகள் தான், ஐயா?” என்று ஜாக் கேட்டான். மிஸ்டர் க்ரோகில் தலை அசைத்தார்.
“சரி… அதைப் பற்றி நான் சொல்ல முடியாது—”
“நீங்கள் அவற்றை ஏற்கவில்லை அல்லவா?” என்று மேட் கேட்டார்.
“நான் அவற்றைப் பற்றி பெரிதாக மகிழ்ச்சியடையவில்லை,” என்றார் அவர்.
அந்தச் சொற்கள் முடிவடையும் முன்பே, மேல்சாளரம் திடீரென திறந்து அடித்தது. கேப்டன் லேன் புயலின் கரகரப்பைக் கூட மூழ்கடிக்கும் குரலில் கத்தினார். அந்தக் கணக்குகள் பற்றிய பேச்சு அப்போது நிறுத்தப்பட்டது. ஆனால் இரவு உணவின் போது முதல் மேட், கணக்கில் தவறு இருக்கலாம் என்று சுட்டிக்காட்டினார்.
“முப்பது ஆண்டுகளாக நான் dead reckoning செய்து வருகிறேன், மிஸ்டர். ஒரு கப்பலையும் இழந்ததில்லை!” என்று கேப்டன் கோபமாகச் சொன்னார்.
ஆனால் புத்திசாலி மனிதராக இருந்த அவர், பின்னர் தன் அறைக்கு சென்று, ஜாக் செய்த திருத்தங்களைப் பார்த்தார். அதன் பிறகு கப்பல் அனிதா புதிய பாதையில் செலுத்தப்பட்டது.
சிறிது நேரம் கழித்து ஜாக்கை அழைத்தார்.
“உன் கணக்குகள் சரி. என்னுடையவை தவறு,” என்றார் குளிர்ச்சியாக. “மிஸ்டர் க்ரோகிலுக்கு நான் என் தவறை ஒப்புக்கொண்டேன் என்று சொல்லலாம். ஆனால் அதனால் நான் உன்னிடம் கடன்பட்டவன் ஆகிவிடவில்லை. உனக்கு நல்ல கல்வி கொடுத்திருக்கிறேன். கணிதத்தில் வல்லவராக இருக்க வேண்டும் என்பதே என் எதிர்பார்ப்பு. இப்போது போ.”
முதல் மேட் மெதுவாக விசில் அடித்தார். “எத்தனை தந்தைகள் தங்கள் மகன்களுக்கு நல்ல கல்வி கொடுத்தும், இந்தக் கடினமான கணக்குகளை ஒருபோதும் செய்ய முடியாதவர்களாக இருந்திருப்பார்கள்!” என்று மனதில் எண்ணினார்.
அவர்கள் சேனலை அணுகும்போது, வானிலை இன்னும் மோசமானது. வளைகுடாவில் பலத்த காற்று வீசியது. சேனலுக்கு அருகில் தடித்த பனி சூழ்ந்தது. ஜாக் தவறைக் கண்டுபிடிக்காமல் இருந்திருந்தால், அவர்கள் நூற்றுக்கணக்கான மைல்கள் தவறான பாதையில் சென்றிருப்பார்கள்.
பனி சற்றே கிழிந்து காற்று வடகிழக்கில் இருந்து வீசத் தொடங்கியது. காலை காவல் நேரத்தில் திடீரென குரல் கேட்டது:
“பிரேக்கர்கள் முன்னால்! இடப்புற முனையில் நிலம்!”
கப்பல் குழப்பமடைந்த தேனீக்கூட்டம் போல ஆனது. கேப்டன் லேன் தொலைநோக்கியைப் பிடித்தபடி மேலே ஓடினார்.
“நாம் வூல்ஃப் ராக்கிற்கு அருகில் இருக்கிறோம்,” என்றார் அவர் கவலையுடன்.
ஜாக் சக்கரத்தில் இருந்தான். ஆபத்து மிக அருகில் இருப்பதை அவன் உணர்ந்தான். காற்று கப்பலை பாறைகளுக்கு தள்ளிக் கொண்டே இருந்தது. டோம் கிட்சன் அவனுடன் சேர்ந்து சக்கரத்தைப் பிடித்தான். அவன் வலிமையான கைகளில் சக்கரம் அமைதியாகியது.
அவர்கள் நாள் முழுவதும் போராடினார்கள். ஆனால் அனிதா மெதுவாக பாறைகளுக்கு நகர்ந்துகொண்டே இருந்தது.
“கிளப்-ஹால் செய்ய வேண்டும்,” என்று கேப்டன் இறுதியில் சொன்னார். “இந்த முறையை உங்களுக்கு தெரியுமா?”
சிறிது அமைதி. பின்னர் அவர் ஜாக்கை நோக்கி, “நீ பள்ளியில் இதை கற்றாயா?” என்று கசப்புடன் கேட்டார்.
“இல்லை… ஆனால் இதைப் பற்றி Peter Simple என்ற புத்தகத்தில் வாசித்திருக்கிறேன்,” என்றான் ஜாக்.
“அந்தப் புத்தகத்தின் ஆசிரியர் யார்?” என்றார் கேப்டன் கிண்டலாக.
“ஒரு கடற்படை அதிகாரி… கேப்டன் மரியட்.”
டோம் கிட்சன் உடனே சொன்னான்: “என் தாத்தா கேப்டன் மரியட் கட்டுப்பாட்டில் அமெரிக்கப் போரில் பணியாற்றினார். அவருக்கு என்ன பேசுகிறார் என்று தெரியும்!”
அந்தச் சொற்கள் கேப்டனை அமைதியாக்கின. ஜாக் கிளப்-ஹாலிங் முறையை தெளிவாக விளக்கினான்.
அதை கேட்ட கேப்டன் திடீரென சிரித்தார்.
“அப்படியா ஜாக்! புத்தகங்களில் மூழ்கிக் கிடந்ததன் பலன் இதுதானா? நான் முட்டாள்! இந்தக் கப்பல் காப்பாற்றப்பட்டால், என் மகனுக்கே நன்றி உரித்தாகும் !”
இரண்டு மணி நேர போராட்டத்திற்குப் பிறகு, கப்பல் பாறைகளின் அலைவீச்சைத் தாண்டி திறந்த கடலுக்குள் நுழைந்தது. கப்பற்படையினர் ஜாக்கை உற்சாகமாக வாழ்த்தினர்.
“பின்புறம் வந்து ஓய்வெடுக்கிறாயா, ஜாக்?” என்று தந்தை அன்புடன் கேட்டார்.
“இல்லை அப்பா. நான் கீழிருந்து தொடங்கி மேலே வருவேன். நீங்கள் செய்தது போலவே,” என்றான் ஜாக்.
“அப்படியே செய். ஆனால் புத்தக வாசிப்பையும் விடாதே!” என்று கேப்டன் சிரித்தார்.
“ஆம், கேப்டன்!” என்று ஜாக் பதிலளித்தான்.
முற்றும்..
கிளப்-ஹாலிங் என்றால் என்ன?
பாறைகளுக்கு அருகில் சிக்கிய கப்பலை காப்பாற்ற கடைசி முயற்சியாக செய்யப்படும் ஒரு கடினமான முறைதான் club-hauling.
கிளப்-ஹாலிங் என்பது இறுக்கமான இடங்கள் அல்லது அவசரகால சூழ்நிலைகளில் ஒரு படகோட்டம் ஒரு புதிய பாதையில் கட்டாயப்படுத்தப் பயன்படுத்தப்படும் ஒரு பழமையான மற்றும் மிகவும் ஆபத்தான கடல்சார் சூழ்ச்சி. இது பெரும்பாலும் ஹேண்ட்பிரேக் திருப்பத்திற்கு சமமான கடல்சார் திருப்பமாக விவரிக்கப்படுகிறது
ஜாக் புத்தகத்தில் வாசித்த இந்த அறிவே அந்த நாள் கப்பலை காப்பாற்றியது.
பீட்டர் சிம்பிள் என்கிற கதையை ஜாக் சுட்டிக் காட்டி இருப்பான்.அது இதுதான்..
பீட்டர் சிம்பிள் என்பது 1834 ஆம் ஆண்டு ஃபிரெட்ரிக் மேரியட் எழுதிய ஒரு நாவலாகும் , இது நெப்போலியன் போர்களின் போதுஒரு இளம் பிரிட்டிஷ் மிட்ஷிப்மேன் பற்றி எழுதப்பட்டது . [ 1 ] [ 2 ] இது முதலில் 1832-33 ஆம் ஆண்டில், மேரியட்டின் ஆசிரியராக இருந்தபோது, தி மெட்ரோபொலிட்டன் இதழில் தொடர் வடிவத்தில் வெளியிடப்பட்டது . [ 3 ] [ 4 ] இது மேரியட்டின் நாவல்களில் மிக நீளமானது மற்றும் அவரது வாழ்நாளில் மிகவும் கொண்டாடப்பட்டது. [ 3 ]
கதைச் சுருக்கம்
இந்த நாவல் 19 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் கடல்களில் பிரிட்டிஷ் தேர்ச்சி பெற்ற காலத்தில் ஒரு இளம் மனிதனின் கடற்படை வாழ்க்கையை விவரிக்கிறது. தலைப்பின் நாயகன் 'குடும்பத்தின் முட்டாள்', ஒரு மதகுருவின் மகன் மற்றும் செல்வாக்கு மிக்க லார்ட் பிரிவிலேஜ் என்ற பெயரின் வாரிசாக அறிமுகப்படுத்தப்படுகிறார் . கடலில் போரின் பின்னணியில் இளைஞனின் டீனேஜரிலிருந்து வயதுவந்தோர் வரையிலான பயணத்தைப் பற்றிய முக்கிய கதையுடன் இயங்கும் பலவற்றில் இது ஒரு துணைக் கதையாக அமைகிறது.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக